πάω για ύπνο

είναι αργά ...θα κοιμηθώ.. έχω πολλά χιλιόμετρα να κάνω... κάθε βράδυ.. τρέχω... ασταμάτητα... και η γη γυρίζει ανάποδα και τρώω χιλιόμετρα και το σκηνικό πάλι το ίδιο... και ξυπνάω πτώμα από την κούραση χωρίς να φτάσω κάπου... όταν δεν σου πάει το ρομαντικό φαίνεται αστειο αν το φυτέψεις.. το φεγγάρι δε κρύβεται την νύχτα... το δέντρο δε κρύβεται στο δάσος το κλισέ φωνάζει.. η μαμά σου έκανε φαγητό.. εκείνος δε μίλησε.. είχε καιρό να μιλήσει όταν είπε .. κάτι για το μπάνιο του.. και έχασα τη γη κάτω απτα πόδια μου ..θυμάμαι τωρα ...μια φορά που κοιμήθηκα.. ήταν η επόμενη φορά που μίλησε ..κοιμήθηκα 30 ώρες... έγινα η ωραία κοιμομένη και δε ξύπνησα ποτέ.. θέλω να φύγω... αλλά είσαι το πεπρωμένο μου... και έτσι  φυγείν αδύνατον..