Όταν ήμουν μικρή ήθελα να παντρευτώ τον Νίκο. To ονειρευόμουν.. Με αγαπούσε ο Νίκος με κοιτούσε πάντα στα μάτια με πρόσεχε μου έγραφε κάρτες. Πρόσφατα βρήκα μία. 'Θέλω να ξέρεις ότι δεν σε αγαπώ, σε λατρεύω!!!' 'εγραφε. Μαζί περνούσαμε ωραίες στιγμές, παίζαμε χιονοπόλεμο στις πλατείες πηγαίναμε προπόνηση όπου συναγωνιζόματαν στα παιχνίδια, μιλούσαμε για τα τότε σημαντικά μας θέματα και χαιρόμασταν πολύ που είχαμε ο ένας τον άλλο. Οι γονείς του με αγαπούσαν πολύ και ήμουν ήδη 19 και αυτός 24. Μου πηρε το πρωτο μου κινητό για να μιλάμε συνέχεια. Τρώγαμε κρέπες με μερέντα και πάντα έκανα δίαιτα. Κοιμόμασταν που και που στο κρεβάτι του και με έπνιγε με στην αγκαλιά του. Moυ έμαθε να νοιάζομαι και να συνυπάρχω.
Λίγα χρόνια αργότερα όντως παντρέυτηκα έναν Νίκο, έναν άλλον μα ίδιο Νίκο υπερπροστατευτικό και σπαστικά ήρεμο..
