insallah

είναι όλες τις φορές που η ζωή σε αφήνει μόνο, σε στιγμές που δεν θα μπορούσε κανείς να σε αντικαταστήσει παραμόνο ο  μεταλλαγμένος  εαυτός σου.. και αλλάζεις... και είναι μια μαγική σειρήνα αυτή που σε σέρνει σε ενα απ'αυτά τα φυτρωμενα άγρια κλαδιά .. μονοπάτια αναστέλωντας κάθε σου αντίδραση.. για αντίσταση.. σε αυτά που η φύση σου προφέρει απλόχερα.. ημερολόγιο νέου έτους κάποια χρονια πριν.. ήμουν πιο μικρή  και έιχα γράψει.. θέλω η ζωή να με πηγαίνει όπου θέλει.. θα αφήνω την ζωή να με πάει.. είχα υποσχεθεί.. το παρατράβηξε όμως..

φορ φρι

υπάρχουν τόποι που μπορεί να είναι δυστισχμένοι.. τόποι μεγάλης λατρείας που βουλιάζουν στην άγνοια.. ναι υπάρχουν τόποι δυστιχισμένοι όπου δεν  μπορούν παρά να μεγαλώνουν δυστιχισμένα παιδιά.. να τρέφουν δυστιχισμένους ανθρώπους όπου τίποτα απόσα εσύ θεωρούσες δεδομένο μέχρι στιγμής.. δεν  χαρίστικε.. δεν γνωρίστηκε.. δεν επιτράπηκε.. τόποι.. απαγορευμένοι.. για ελεύθερους πολιορκημένους..

might be

ισως ο μηχανισμός της ζωής, να μας δίνει πάντοτε, μια επόμενη ευκαιρία για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει. Ίσως η λύση τελικά να βρίσκεται στην προσαρμοστικότητα του είδους μας... όπου το ενστικτο που κάποτε μας οδήγησε στην αυτάρκης φύση του ζώου μπορεί τωρα να μας μαθει να μεγαλώνουμε μόνοι χωρίς αξίες και χωρίς ιδανικά μονάχα με την αίσθηση πως.. κάποτε είχαμε την ευακαιρία να παρουμε στα χέρια μας τον έλεγχο.

Living... precious moments

things that used to be given to you don't take them for granted.. there are places in this world that you are not allowed even to say what you are not allowed to do ... and you choose when you have only the right to do so..

no chance for any mistake.. 

σαιτάκια..

μια φωνή να μου πει.. ' τι σου λέιπει.. να το  φέρω εκεί....'   .. αυτή τη φωνή.. τη βραχνή .. να την φέρεις εδώ.. μένα γράμμα η δυο.. να μου πει σ'αγαπώ.. να της πω  ' Nαι..και εγώ..'

i travel cause i have to..

We will have to forgive us for getting a little ahead of ourselves every time we think about life.. Some of the times we have to cry and blame someone.. most of the times ourselves..  for a chance that have been passed out.. or Maybe we need to thank destiny for loosing it.. I said all comes within a line. The first come first and then the second.. comes.. 

When the world is changing.. you have to be adaptable.. When you change part of the world you are living in.. you have to be the same adaptable..

Its bad.. but i have to write it as a Title..

Cityscape - moving to DUBAI 2010

cityscape

You should be excited about your deal with Sony and 20 century Fox.. Its a massive boost especially in the production side. All i need is some support and by the way.. there is no need to rush...

big plans for the 2011's pipeline.. are the simpliest things you can ever imagine..

ΠΟΛΥ ΠΑΛΙΟ ΠΙΑ>>παλιά κρασιά ποτέ σαν τα ξινά κεράσια

PO

Θεσσαλονίκη πίσω να το γιορτάσουμε με γλυκά, μια τούρτα και 3 τσουρέκια παραγγελία αργάμιση..από τον αγαπημένο...  το φορτηγάκι με έστησε 30 λεπτά στη διαγώνιο.. είμαστε ακόμα εδώ, πήγε 3.. μυρωδιά από φυτά .. και μουσική costes.. στο σπίτι της έλενας που μας φιλοξενεί για μια βραδυά όπως τα παλιά σαν να μην πέρασε μια μέρα.. και κάνω την παραγγελία και αργήτε...  και τρέχω πάλι να προλάβω το λάθος που δεν έγινε... όχι παγωτό.. απλή λέμε.. και αντε να κατέβω στις 12 να πάρω και μπύρες...
οι φωτογραφίες μας στον Όλυμπο  από μικρά παιδιά στον τοίχο ακόμα μαζί με τις αφίσες περασμένων ροκάδων όχι της ηλικίας μου.. αγκαλιά μαζί .. τα χαμόγελα τίγκα.. με κάτι μπλε γυαλιά της μόδα τότε... είναι τα μοναδικά που δεν έχασα.. δώρο σε εμένα..
Βαρέθηκα να είμαι ανώνυμη.. . δε ντρέπομαι ούτε γιατί μιλάω ούτε για το τι λέω ούτε για ότι είμαι περισσότερο καλή απότι αξίζουν κάποιοι, που τους χαιδεψα τα αυτιά λέγοντας ομορφα λόγια.. με λένε χρυσή και είμαι περίφανη για 3 πράγματα.. που και τα 3 είναι δικά μου και τα απέκτησα χωρίς να μου χαριστούν και ας μπορούσε να είναι και έτσι.. μου τα είπατε όλα σήμερα ενα ενα και πέφτετε ξεροί για ύπνο.. από το ποτό.. και εγώ η μόνη που δεν ήπια να γράψω..  την ιστορία μας που δε τελειώνει εδώ...
σαν παιδιά χαρούμενα θα ξαναβρεθούμε... ΣΑΝ παιδιά... όχι παιδιά.. όχι να μπορούμε να δικαιολογήσουμε τον άθλια μισητό εαυτό μας.. που δεν επιτρέπει να βλέπει τον άλλο μισό.. χαρούμενα.. και θα λέμε καλημέρα κάθε πρωί και θα το ενοούμε..

 δε θα το  καταπιεί.. είναι κάποια λίγα πράγματα που έχουμε λίγο ανάγκη κάποιες φορές...παρόλο που ένας φίλος επιμένει να λέει.. 'εσύ δεν έχεις ανάγκη.. δεν πρέπει να έχεις'.. ¨)

cape NYC

NYC Fusaei this Year @ the our favorite boutique store..

happening

i'm years ahead.. of my age... of your experience.. 'you have to be brave.. to be here..'  i'm not at all and i'm here.. the only young lady around..  you ask me :
- why... i answer.. - why not.

και το άλλο

επειδή...  Πράγματα και άνθρωποι έτρεχαν έτρεχαν ώσπου βάλθηκα και εγώ να τρέχω  σαν τρελή. Αλλά φαινεται το παράκανα. Δεν ξέρω, κάτι παράξενο έγινε στο τέλος.. Πρώτα έβλεπα τον νεκρό και ύστερα γινόταν ο φόνος. Πρώτα έρχονταν το αίμα και ύστερα ο χτύπος και η κραυγή . Και τώρα, όταν ακούω να βρεχει.. δε ξέρω τι με περιμένει...

Θ.Ε