και εγω...

άνοιξα ένα βιβλιοπωλείο στη καρδιά της πόλης... έβγαλα ένα τραπεζάκι έξω στο πεζοδρόμιο και 2 καρέκλες ξύλινες και κράτησα λίγο χώρο να δένω το ποδήλατο μου... έρχεται η άνοιξη... εδώ γεμίζουμε τις ώρες μας με ιστορίες κάθε λογής χωρις να χρειάζεται να αναλοθούμε σε μετακινήσεις.. έτσι σκέφτηκα.. 

Από μικρή έλεγα θα γράψω.. ίσως και εσύ.. αλλά πρώτα πρέπει να γεμίσεις το τσουβαλάκι σου με πολίτιμα κουφέτα διακοπών βοτσαλάκια ερήμου και λίγα πικρά κάστανα για να έχεις εφόδια και αναμνηστικά να τα βάλεις στα ράφια.. Δεν έκανα καμια ιδιαίτερη συλλογή επί τούτου, όμως εύκολα φούσκωσα ένα τοίχο ράφια με μικρά ψίχουλα που μάζευα από τους τόπους.. καθώς τους άφηνα..  Είμαι συλλέκτης.. δε θέλω να χάνω αυτά τα μικρές μεγάλες πολύτιμες ψυχές αληθινές και ψεύτικες.. ποτέ δεν άφησα καμιά παρά μόνο όταν με ανάγκασαν με βασανηστήρια ύστερα από πολύ πόνο.. άλλες χάθηκαν και ακόμα προσπαθω να τις βρω και άλλες γύρισαν επειδικτικά απ'την άλλη..  η ζωή δεν είναι παράξενη.. εμείς είμαστε.. 

μη χαθούμε και εμείς.. σελ. 54 τετάρτη 15 ώρα 19.30'

πόλεμος..

και πως κολλάς ότι σκίστηκε.. πως βρίσκεις ότι χάθηκε.. πως σβήνεις ότι χαράκτηκε.. και πως ζεις με αυτό... Είδαμε μαζί ανθρώπους που ξεριζώθηκαν... που ορκίστηκαν.. που κρύφτηκαν.. που γλύτωσαν.. που σκοτώθηκαν.. το 2011 ήταν η χρονιά τους..

γυνή...

... ωριμάζει κατά μεσο όρο 7 χρόνια νωρίτερα από τον άντρα.. ζει κατά μέσο όρο 20 χρόνια περισσότερο από τον άντρα.. έχει το πλεονέκτημα της επιλογής.. είναι αυτή που θα σε φροντίσει, θα σε συγχωρέσει, θα σου διδάξει, θα σε περιμένει.. θα σε αγαπήσει... .. αξίζει να έχει μια δικιά της μέρα...

και κάθε επόμενη .. της δικής σου ζωής που θα της αφιερώσεις...

εξάλλου είναι αυτή που σε γέννησε.. σε μεγάλωσε.. και σε προστατεύει ακόμα...

08 μαρτίου... χρόνια πολλά..

i can see...now

..γυρίζοντας στην πατρίδα.. συμπληρώνει το παζλ των γεγονότων του καιρού που έλειπε.. ελάχιστα πια αναγνωρίζει σε αυτό το μέρος.. Το κέντρο παραμένει το σημείο μηδέν... Και εδώ από κάποιο μπαλκόνι παρακολουθεί τις διαδρομές που περπατήθηκαν.. γνώριμες βιτρίνες.. άρωμα καφέ.. και βροχερής πόλης...

..δεν έχει πολύ χρόνο πια για ιδέες που δε μεγαλώνουν.. για καφέδες που δε τελειώνουν ποτέ.. σε ενα φραπεδοπότηρο.. για περιτές πολύωρες συναντήσεις και φθαρμένες αναμνήσεις.. Η αλήθεια είναι πως ποτέ δεν είχε.. Μια δροσερή μυρωδιά να ηρεμίσει η ψυχή από την τρέλα  της απουσίας.. και της έντασης.. 

.. 'όταν είσαι πολύ νέος.. βιάζεσαι.. μην βιάζεσαι.. γεύσου την κάθε ηλικία με την πρέπον ωριμότητα.. μην προσπαθείς να συμπιέσεις τον χρόνο.. άστον να κυλήσει πάνω σου΄.. διάβαζε το γνώριμο βιβλίο του δελφινιού που όμως μόνο τώρα μπορούσε να αντιληφθεί.. Βιάστηκε να ζήσει τα πάντα.. πήγε ήρθε.. νοίκιασε ξενοίκιασε, αγόρασε πούλησε.. μα έμαθε.. πως το σημαντικό δεν έχει να κάνει με τα αντικείμενα τισ κινήσεις και τον τόπο.. αλλά με τους ανθρώπινες ψυχές.. Βρέθηκε.. χώρισε.. γύρισε, μόνιασε.. θύμωσε.. και ο θυμός σου κάνει κακό.. αν δεν τον πολεμήσεις... σου τρώει τα σωθικά..  σου σπαταλάει τα χρόνια στην σιωπή..

Η μοίρα αποφασίζει για εμάς με την ελάχιστη συνδρομή μας  και διαλέγει..
Αντιστεκόμαστε στην αρχή... μα δεν έχει νόημα να αντιστέκεσαι στη μοίρα.. θα σε φέρει όπου πρέπει την κατάλληλη στιγμή.. και θα σε διώξει όποτε δε μπορείς να φύγεις μόνος σου.. Άκουσε την.. δέξου την απώλεια και απόριψη.. δέξου τον εαυτό σου όπως είσαι.. 

..μη ξοδεύεσαι σε άδειους τόπους.. άδειους ανθρώπους .. κενά σπίτια.. και μην αφήνεις τον εαυτό να γερνά μόνος σου.. δεν ειναι μαγκιά να το παίζεις δύσκολος... μαγκιά ειναι να αφήνεις τη ζωή να σε πάει όπου πρέπει να πας.. να ακολουθείς το ένστικτό σου..να έχεις όνειρα.. και στόχους.. όχι στόχους κατάκτησης αλλά συλλογής.. συλλογής πολίτιμων αναμνήσεων, συναισθημάτων... αγάπης..