AIDA 28 JUL

Αίγυπτος, Μέμφιδα, Θήβες,  εποχή ισχύος των φαραώ. Η Αΐντα, κόρη του Βασιλιά της Αιθιοπίας, είναι σκλάβα της Αμνέριδας, δηλαδή της κόρης του Βασιλιά της Αιγύπτου. Και οι δύο γυναίκες αγαπούν τον Ρανταμές, αρχιστράτηγο των Αιγυπτίων, ο οποίος επιστρέφει νικητής από τον πόλεμο κατά των Αιθιόπων.Υποκύπτοντας στις πιέσεις του πατέρα της, η Αΐντα εκμαιεύει από τον ερωτευμένο Ρανταμές ένα στρατιωτικό μυστικό. Εξοργισμένη, η Άμνερις τον κατηγορεί για προδοσία. Στη συνέχεια προσπαθεί να τον σώσει, αλλά μάταια:
Ο Ρανταμές καταδικάζεται από το ιερατείο να ταφεί ζωντανός σε μία υπόγεια κρύπτη. Εκεί έχει κρυφτεί η Αΐντα, επιθυμώντας να πεθάνει στο πλευρό του αγαπημένου της.

πρόσκληση

Στενά δρομάκια με άρωμα λιβάνι και μαύρα πρόσωπα να περνούν δίπλα σου.. εσύ περπατάς κατεβάζεις το κεφάλι.. αναπνέεις δύσκολα. σέρνεις τα πόδια σου. ιδρώνεις κάθε 10 λεπτά και σκουπίζεσε απτο πουκάμισό σου.. το αντρικό που καλύπτει καλά την γυναικεία σου μορφή. Ξεχωρίζεις λίγο με τα ξανθιά μαλλιά το χλωμό πρόσωπο και τα μεγάλα πράσινα μάτια.. Ξεχωρίζεις πολύ με διαφανή αυτή παρουσία σου και το γρήγορο βάδισμα σε μια αργή πόλη μακριά απτη δικιά σου.
Δεν μπορείς να βρεις τίποτα που να ξέρεις.. δεν θα συναντήσεις κανέναν σε όποιο στενό και να στρίψεις. Αυτή η σκέψη σε γεμίζει μια νοσταλγία για το ..σπίτι σου που μετακόμισε μερικά χιλιόμετρα νότια..

επι στροφή στα Πάτρια

Ίσως η αγάπη σημαίνει να μάθουμε να αφήνουμε κάποιον να φύγει.
Να ξέρουμε πότε να λέμε αντίο.
Να μην επιτρέπουμε τα αισθήματα μας να εμποδίζουν αυτό, που.. τελικά .. ίσως είναι καλύτερο για αυτούς που αγαπάμε..


Έρχεται κάποια στιγμή στη ζωή που δεν μας μένει άλλο παρά να διαλέξουμε το δρόμο μας.
Κάποια στιγμή που πρέπει να ζωντανέψουν τα όνειρά μας και να υπερασπιστούμε αυτό που πιστεύουμε.

Ζησ ε

Πανάκριβη η γεύση της ευτυχίας

γεμίσαμε τις ψυχές μας με σκατά όπου κανείς δε μπορεί με κανέναν, παρά μόνο οι ευχούχοι οι λαβοτομημένοι και οι επίπεδοι.

too many...

Πολλές λέξεις στον αέρα.. που δεν κάθησαν πουθενά..
και ένα  απλό  τραγουδάκι να λέει...

if you're cold, ill keep you warm..
cause i can be your safety

....don't leave home..

Montenegro calling

After Viktor invested in Montenegro and Aman Resorts being the main operator for the resort, greeks including me could be happy to have Sveti Stefan on board.
Viva REMOS

κάποια λεπτά πίσω

Μου το ζήτησε 2 φορές και την τρίτη πήγα

Και ΤΟΤΕ βρεθήκαμε. ..


Μίλησε κοιτώντας με συνέχεια στα μάτια. Και όταν τελείωσε.. ένιωσα πως περίμενε να μιλήσω και εγώ με τη σειρά μου. Έμεινα σιωπηλός .. Ένιωθα γύρω μου την προσμονή της . Δεν έτρεμα. Ήμουν κενός. Δεν μπόρεσα να πω τίποτα… ούτε μια λέξη… Μέσα μου δεν υπήρχε τίποτα που να μπορούσε να βγει… Την κοίταξα.. Πέρασε ώρα…. Ήμασταν ο ένας απέναντι στον άλλο. Κατάλαβε… πως δε θα απαντούσα.

Περίμενε λίγα λεπτά… Ήλπιζε… . Έπειτα σηκώθηκε αργά και χωρίσαμε… Δεν είπα λέξη και την άφησα να φύγει…

Εκείνη τη μέρα σκότωσα τον εαυτό μου. Την επόμενη, ειδωθήκαμε και κάναμε σαν να μην τρέχει τίποτα. .. Η ζωή άλλαξε... όμως δε συνεχίστηκε.. Πάγωσε εκεί σε εκείνη την αμίλητη ώρα μου.

Εγώ δε μιλούσα πια… Κάτι μέσα μου είχε γίνει κομμάτια… Τι μπορούσα να της πω.. . Η ζωή είχε περάσει... Είχαμε γεράσει... Είχα λάθος.. Τι μπορούσα να κάνω τώρα... Πρέπει να ξαναγίνουν όλα. . Ήμουν δειλός, και έκανα λάθος.

Πρέπει να ξαναγίνουν όλα αλλά τα χρόνια πέρασαν πια..

Καλές διακοπές

....είναι μαγικό αυτό το ταξίδι,.. και δε ρωτάω πολλά.. δε ρωτάω τίποτα.. ανοίγω τα μάτια δεν κλείνω ούτε λεπτό, ανοίγω κάθε κύτταρο του κορμιού μου να δεχθεί μυρωδιές.. αγγίγματα. τον ήλιο να καίει... παίρνω το  σακίδιο μου , και βγαίνουμε από το λαγούμι...

filming

συνέχεια...χρόνων

Στη δουλειά ετοιμάζονται για την έκθεση στην Ευρώπη. Μεγάλη στιγμή της εταιρίας. Θα έρθει και ο πατέρας του αυτή τη φορά, όλα πρέπει να είναι τέλεια.


Το βράδυ βγήκε.

Τα πάντα γυρνούσαν. Φώτα φώτα σκοτάδι φώτα. Κοιτούσε ψηλά έχοντας κατεβασμένους τoυς ώμους, δεν κουνιόταν, μισάνοιχτο στόμα και κολλημένα τα μάτια στο κενό... διαστέλλονταν οι κόρες. Δε κουνιόταν.. ενώ όλο το κλαμπ παλλόταν στους ρυθμούς του Κevin εκείνος έμενε χαμένος στο πλήθος.. μόνος, ο μόνος. Το πάρτι δεν θα τελείωνε ποτέ γι’αυτόν... αν δεν το μάζευαν κάποιοι φίλοι…


Συνήλθε τον έβαλαν στο αυτοκίνητο του και πήγε σπίτι. Ήταν 6 το πρωί. Το κινητό του ανοιχτό… έψαξε το xxx και απλά το πάτησε.

- Γεια τι γίνετε? Θα περάσεις από εμένα, Arnold 35, 3os, John Beril. Ok. Σε περιμένω.
Ανέβηκε έβγαλε τα παπούτσια του με δυσκολία, στην είσοδο όπως πάντα,

έβγαλε τα ρούχα του και πέρασε λίγο από το μπάνιο. Ήταν ερεθισμένος ήδη όταν χτύπησε η πόρτα.

Μπήκε… δεν την αναγνώριζε αλλά πρέπει να έμοιαζαν. Δεν νομίζω να συστήθηκαν, κάτι είπαν στον προθάλαμο και πέρασαν μέσα. Ένα συνηθισμένο τέτοιο πρωινό κόστιζε 50 – 100 ευρώ ανάλογα. Είχε ετοιμάσει τα λεφτά στο κομοδίνο και είχε βάλει την κάμερα να γράφει στην γωνία πάνω από την στοίβα με τα βιβλία. Rec

Άσπρος τοίχος, παράθυρο στον καθρέφτη, σκιές μόνο σκιές.
-Και οι γονείς σου, ήρθες με τους γονείς σου εδώ?

-Με την μητέρα μου, δεν έχω πατέρα, τον περίμενα κάθε Χριστούγεννα αλλά δεν ήρθε ποτέ, ίσως να έχει πεθάνει, μακάρι να έχει πεθάνει, με έφερε η μητέρα μου, με περιμένει κάτω δεν θέλω να αργήσω, είναι αργά… ήσουν έξω? Δουλεύω από τις 3.

Πλησίαζαν… Τα σώματά τους ήταν αλλόκοτα δεν μπορούσα να ξεχωρίσω τίποτα. Ο φόβος είναι λιγότερο στερεός. Σκιές απομακρυσμένες άμορφες.

-Φοβάμαι, δεν αντέχω πια καθόλου, δεν πιστεύω πως μπορεί κανείς να δώσει όνομα σε αυτό το φόβο. Σιωπή…

-Δώσε μου το στόμα σου ..στα χέρια..προσεκτικά..

-Δε σε βλέπω..μην μ’αγγίζεις…έχω ξεχαρβαλωθεί, έχω γίνει τρομακτική δεν έχω στόμα πια..μόνο πόδια να τρέξω…

-Είμαι και εγώ ίδιος, νομίζω ότι δεν γίνομαι.. τίποτα και αν ξέρεις την αλήθεια πες την μου, είμαι χαμένος, μπορείς να με αγαπήσεις?

-Το κάνουν άλλοι αυτό, εγώ δεν μπορώ πια τίποτα δεν μπορώ, πρέπει να φύγω…

‘Ίδια εικόνα στον καθρέφτη, στον τοίχο σβήνουν οι σκιές και ο χτύπος της πόρτας καταγράφεται. Σιωπή..Το σώμα σβήνει το φακό. Pause
Το είδα χθες και ήταν μόλις 8 λεπτά.

Περί .. λήψη

Είναι αυτό που θαυμάζω..ακούγωντας αυτό.. και γράφωντας... τ ι π ο τ α  και  ρωτώντας

τίτλος : εσύ είσαι αυτός

removed