Its all about..

or not making....any

what a feeling

Και αν..

Και αν κατά τύχη η αγάπη, με την προσδοκία της συνάντησης ενός άλλου μέσα στο πλήθος, αναδυθεί ξανά και περιβάλει το σώμα με αναζωπυρωμένη λαμπρότητα, πλημμυρίσει την καρδιά με κύματα χαράς, η πλρηρότητα που αισθάνεται ο επιθυμών δεν διαρκεί... Τον παραμονεύει η μοναξιά, ύστατος αποχωρισμός όταν φτάνει ο θάνατος του σώματος και χωρίζει αυτούς που αγαπιούνται προτού σημαίνει το τέλος του χρόνου που τους έχει ενώσει.

χάρη

ΠΑΜΕ.. ΠΑΛΙ Δύσκολος τόπος

Μια κάθαρση για τον νέο έτος...

....Ευτυχώς δεν έχει μνήμη ο γύρω αέρας, επιμένει να μυρίζει ρόδο και να σε τιμωρεί, την ώρα που πανάθλιος πεθαίνεις, έτοιμος στη σειρά πίσω απτους άλλους, μέναν σάκο αεροπορικό στον ώμο, γέρνεις λίγο απ'το ένα μέρος,   το μέρος της φθοράς. Αναλογίζεσαι τα όρια σου, πάντοτε μεσα στο σκοτάδι, που τ'οδηγεί μια συνοδός εδάφους αδιάφορη εντελώς για την προσωπική σου τύχη...

ο αγωνας

δεν έχει σημασία το τέλος.. μα η πορεία σου προς αυτό. Αυτό από μόνο του.. δεν έχει καμία συνέχεια και καμιά προοπτική... για αυτό όμως πρέπει να αγωνιστείς.
Αγωνίσου για να μείνεις αξέχαστος!

The Winter’s Tale (Act IV, Scene III)

FOR THE DEAD

Carnations – Garifala

“Sir, the year growing ancient –
Not yet on summer’s death, nor on the birth
Of trembling winter, the fairest flowers of the season
Are our carnations and streaked gillivors,
Which some call nature’s bastards: of that kind
Our rustic garden’s barren; and I care not
To get slips of them.”

Hamlet (IV,V,75)

Rosemary – Dendrolivano

“ There’s Rosemary, that’s for remembrance-

Pray you, love, remember me”.

back to base (semibase..)

Δεν έμεινε τίποτα να αγαπήσω παρά το σιέλ εκείνο άρωμα δεξιά πριν το trocadero και ένα τσάι που κρατάω ευλαβικά απτην marie frere και θα το μαγειρέψω μια μέρα χωρίς κουλουράκια. Η ουρά στο bombour λιγόστεψε και βρίσκω την χαρά στο ποδήλατό μου, μια ηλιόλουστη μέρα έξω από τα πάτρια, ψάχνωντας την είσοδο! έτσι είναι η επάνοδος της σύνδεσης χωρίς επανασύνδεση.

Μon ami.. C'est U L O   ... :)  Ouiiiii!!!!

a Pari apri..

I bet i could find another exhibition that will turtore me for its entities.

The Merchant of Venice (I,III,100-102)

Apple – Mylo

“An evil soul producing holy witness,

Is like a villain with a smiling cheek-

A goodly apple rotten at the heart …..”

Σύντομα... Ποτε (διπλό Σ)

Τσάντες γεμάτες..εμπειρίες εποχής.. κασετες.. αρχεία.. φωτογραφίες..ντουλάπες..
και μετρώ αντίστροφα τις μέρες ....
Για να με στείλουν πίσω..  με άλλο όνομα.. νέα μορφή.. και ένα σακίδιο με τα απαραίτητα ΕΛΛΗΝΙΚΟ.
Όλα τα άλλα τα χαρίζω στα σκουπίδια..

αναζητώντας τον Χαμένο χρόνο _ Proust

' .Ίσως τίποτα να μη δίνει περισσότερο την εντύπωση της πραγματικότητας σε ότι μας είναι εξωτερικό από την αλλαγή θέσης, σε σχέση με μας, ενός προσώπου ακόμα και ασήμαντου, πριν το γνωρίσουμε και μετά..'

Παραφράζοντας τη Jacqueline Rose, States of Fantasy

..υπάρχει΄κάτι περίεργο στο να ταξιδεύεις σε μια χώρα που δεν ανήκεις, με την έννοια ότι δεν έχεις καμμία σύνδεση που έχεις ο ίδιος βιώσει, ούτε εσύ ούτε η οικογένεια σου, άρα και δεν μπορείς να επιστρέψεις, όμως ήδη αυτή η θέση, στα μάτια αυτής της χώρας είναι άξια κριτικής. Το να μη γυρίσεις ως αυτή που είσαι...το να μη νιώθεις που ανήκεις, θα μπορούσε να είναι από μόνο του μια επιστροφή, μια διάσπαση με τη συμβολική έννοια του έθνους. Ένα έθνος που επιθυμεί τους πολίτες του εκτοπισμένους, που περιμένει τη διασπορά του να επιστρέψει ακόμα και αν αυτό σημαίνει βίαιος εκτοπισμός των κατοίκων αυτής της ιδεατής γης από το ονειρικό δικό τους.

περίοδος χάριτος (για να συγχωρεθούμε)

Μάιος  - Αύγουστος 2010

Σοφά λόγια περασμένων αιώνων.

there is nothing you can ever do..

σελ... 36..
όταν έρχεται η ώρα εκτιμάς την αισιόδοξη εκδοχή περασμένων γραμμάτων σε άτακτη σειρά που έγραφες...
' δεν υπάρχει τίποτα που μπορείς να κάνεις ποτέ πια που θα με κάνει να πάψω να σ'αγαπώ.. η αγάπη μου θα λιώσει μόνο μαζί με τα κόκκαλα μου σ'ένα κλειστό μπαούλο φυλακισμένη και ελέυθερη..'

Σας φέρνω την τριανταφυλλιά , σας φέρνω τ'άστρα του ουρανού και τον Αυγερινό...

Οδύσσεια

βαθιά, σκοτεινή  Άβυσσος....

στον νησί της Καλυψώς. η Οδύσεια είναι κάθε μορφή ταξιδιού που ενώ ξετυλίγεται στον χώρο σκοντάφτει στον χρόνο...αυτό ίσως μας πάει  κάπου.. κάποτε...
μα ποτέ... μα ποτέ πίσω..

πίσω..πίσω...πίσω..

χάθηκα..με

ο Λαβύρινθος είναι ο δίδυμος αδελφός μας - πιθανώς ναι, πιθανώς όχι.
Ωστόσο, ετούτο το ανερμάτιστο τίποτε είναι μια πραγματωμένη δυνατότη ζωής.. εξίσου ελευθερης όσο και φυλακισμένης.
... ακόμη δεν άνθισαν τα συρματοπλέγματα της καρδιά μας.. και πασχίζουμε να τα ποτίζουμε..

85 χρόνια Μίκης 29 JUL