πίσω

προσπαθούμε να συνηδειτοποιήσουμε τι γίνεται γύρω μας.. χρόνια τώρα έχουμε πάρει την κατρακύλα και τώρα φτάσαμε στο αδιέξοδο. Όλες οι αδιέξοδοι έχουν εγκλωβιστεί έτσι με μαθηματική ακρίβεια. Η πορεία μας τα τελευταία χχχχχ πολλά χρόνια προδιαγραφόταν για τον τερματισμό της σε μια τέτοια αδιέξοδο.. και ..Ξαφνικά τρομάζουμε? Δεν υπάρχει κανένας σωτήρας.. ή συγχωρητής.. και δεν υπάρχει κανένας αναμάρτητος.. Όλοι πληρώνουμε τα λάθοι μας.. κάποιοι ξόφλησαν ..κάποιοι χρωστάνε ακόμα..

se miso

going the distance

Μεγάλο κακό η απόσταση.. αλλοιώνει φωνές.. ξεχνάει όψεις.. χωρίζει σχέσεις.. και όμως ανυπομονείς να την κάνεις.. Άλλοτε σου φαίνεται τεράστια και άλλοτε όχι.. . σε περιορίζει αντί να σε ελευθερώνει και πάντα σχεδόν σε πικραίνει.. Πρέπει να την κόψεις .. σαν μια κακιά συνήθεια.. είσαι όμως εθισμένος και ευάλωτος.. Να πας.. να γυρίσεις.. Να φύγεις.. να έρθεις.. γιατί όμως να μην μείνεις?

όλα τελειώνουν...κάποτε..

πολυπεγμένος τίτλος.. σε σειρές και μυθιστορήματα με κακό τέλος... αναπόφευκτο. Και η ελπίδα.. και αυτή τελειώνει ίσως λίγο μετά από τα υπόλοιπα αλλά ο χρόνος τη σκοτώνει και αυτη..  και ας δε τη σκιάζει, άλλη φοβέρα καμιά.. πεθαίνει τελευταία.  Πρώτα όμως απ'όλα τελειώνουν τα λεφτά.. μετά κάπου τα νιάτα.. μετά οι σχέσεις.. η όρεξη.. και η υπομονή.. Η δύναμη σου σωματική και ψυχική σε εγκαταλείπει.. μετά η ομορφιά και η φρεσκάδα σου.. μετά ο άντρας ή η σχέση σου, η ζωή η ίδια... Είναι όμορφο να ζούμε κοντά σε ανθρώπους με την ψευδαίσθηση ότι δε θα μας εγκαταλήψουν ποτέ.. Αλλά πιο όμορφο είναι να νιώθουμε εμείς ότι δε θα εγκαταλήψουμε ποτέ αυτούς.. μας δίνει μαι δύναμη αυτό.. μια ευθύνη..

και η ανασφάλεια.. πιστός σύντροφος, έτσι... για να μας κάνει καλύτερους.. και ίσως μετά να έρθει ο θάνατος.. ίσως και νωρίτερα..