εδώ... μεινε...

..Εδώ,  που οι άνθρωποι κάθονται ώρες ατέλειςωτες και ακούν τους στεναγμούς τους που από το τρέμουλο ριγούν τα θλιβερά, γκρίζα μαλλιά τους, που η νιότη γίνεται ωχρή, ασθενική σκιά και σβήνει... πουκαι η σκέψη μόνο, φέρνει θλίψη απέραντη....εδώ...

good days will come

Γιατί πάντα έτσι .. θα νικιέται το τίποτα.. από τα λόγια..

κράτα με

και κρατάς την αναπνοή σου για 2 ολόκληρα λεπτά.. και αναρωτιέμαι που ναναι... και σου λέω βγές θα πνιγείς ποντίκι..βγες τώρα

re suma

απίστευτο όμως σε ξέχασα  σε 2 ολόκληρους μήνες, όταν δε πρόλαβα να περάσω απο το σημείο εκείνο της μνήμης μου που φαίνεσαι ήρεμα πια.. στο σημείο όπου βρίσκεις τόσα.. και ένας χαμός γύρω..  εκεί δίπλα σ'ενα πινέλο μου απο εκείνα τα χοντρά πλατιά της θάλλασας βρήκα ένα χρώμα.. ροζ ποντικί.. το χρώμα σου..  σε εναν ουρανό μιας άλλης πολής...