Wishes

Wish to all of You a happy healthy new year with lots of joy, close to people we love..loved and will love for ever!

Για μια επιτυχένη συνταγή..

Ή πρώτη ύλη .. ή αλλιώς τα υλικά της συνταγής και η προέλευση τους μας σκιαγραφούν κάπως το αποτέλεσμα.. Κάποια είναι απαραίτητα όπως το αλατοπίπερο αλλά και αυτό έχει σημασία σε ποια φάση του φαγητού θα το ρίξεις στη κατσαρόλα για να μην εξατμιστεί και χαθεί.. Η επιλογή των υλικών κατά κύριο λόγο των φρέσκων υλικών είναι η βάση. Φρέσκων λέω.. και η χρήση τους πρέπει να γίνει και αυτή σε σωστό χρόνο.... για να μην μας μπαγιατέψουν. Αν είναι βέβαια άγουρα.. πρέπει ωστόσο λίγο να περιμένουμε..ώστε να πάρουν το σωστό σχήμα και χρώμα για την τοποθέτηση τους στο φαγητό.. Όμως είμαστε πάντα σε θάση να αξιολογήσουμε σωστά αυτή τους την ωριμότητα.? Ήδη από την επιλογή των υλικών και μετέπειτα χρήση τους φέρουμε μια μεγάλη ευθήνη για την επιτυχία της συνταγής..

Η πρωτογενή μυρωδιά τους θα πρέπει να ταιριάζει με τις γεύσεις που μας αρέσουν γιατί θα την τρώμε μια ζωή.. και θα είναι μάταιο να προσπαθούμε να την αλλαξουμε.. με διάφορα μπάχαρικά.. Αν διαλέξαμε σωστά λίγα πράγματα μπορούν να πανε λάθος.. Αν έχουμε καλό ένστικτο διαλέγουμε σωστά την κατάλληλη στιγμή, η οποία είναι αυτή που πεινάμε. Αν είμαστε πάλι χορτάτοι.. διαλέγουμε λάθος κάτι που δε θέλουμε σίγουρα να φάμε και δε θα το μαγειρέψουμε ποτέ. Αν δε ξέρουμε από μαγειρική ίσως διαλέγουμε σωστά αλλά αργούμε να μάθουμε και να βάλουμε μπρος την φωτιά με αποτέλεσμα να μπαγιατέψουν τα υλικά μας.. Αν πάλι πεινάμε πολύ και είμαστε αρκετά ώριμοι για την κατσαρόλα και όλα τα προηγούμενα έχουν διαλεχτεί σωστά και με σωστά κριτήρια.. μπορεί να τραπούμε στο λάθος της ανυπομονησίας.. Αν είμαστε αρκετά ώριμοι θα περιμένουμε ώσπου να γίνει καλά το φαγητό και να βάλουμε διαδοχικά τα υλικά που πρέπει να πάρουν τον χρόνο τους.. αν όμως πεινάμε πολύ και δεν έχουμε σοφία και υπομονή θα τα κάνουμε αχταρμά με αποτέλεσμα να κόψει η σάλτσα ή το αυγολέμενο να σφουγγιάσει και να μην τρώγετε. Και η επανάληψη για να διορθώσουμε το λάθος βράσιμο. δεν είναι έυκολη υπόθεση και απαιτεί περισσότερο υπομονή που δεν είχαμε καν στην αρχή..

Δεν θέλει πολύ μαγεία για να μας πετύχει η συνταγή ούτε extreem γνώσεις μαγειρικής.. Οι περισσότεροι απλοί καθημερινοί άνθρωποι φτιάχουν υπέροχες φασουλάδες και φακές 2 φορές την εβδομάδα, κρέας άλλες δύο, κανα τηγανητό ψαράκι.. και αποφέυγουν τουν σολομούς και τα bon file ala krem με κρούστα κάστανο.. που μπορεί να κούγονται ωραία αλλά θα τα φας μόνο έξω..Εγώ έφτιαξα παπουτσάκια.. όχι γόβες και αηδίες απλά παπουτσάκαι φαρδιά για να χωράνε και τα δυο πόδια.. Πέρνουμε της μελτζάνες φρέσκιες και τις πλένουμε, τις κόβουμε και της αδειάζουμε ελαφρώς.. τις πασπαλίζουμε λαδάκι και της βάζουμε ελάχιστως στο τηγάνι.. Φτιάχνουμε συγχρώνος τον κιμά με ντομάτα κρεμύδι μαιντανό φρέσκα όλα και αφού ροδήσει γεμίζουμε τις μελιτζάνες και της βάζουμε στο ταψί.. Βάζουμε και μια φέτα ντομάτα από πάνω για να μην κει ο κιμάς.. και όλα πρέπει να προβλέπουμε..Το αφήνμουμε κανα 40λεπτο στο φούρνο αφού το ελέγχουμε για να μην έχουμε καμιά έκπληξη.. Και καλη μας όρεξη.,.

Μάθε παιδί μου την ζωή...

Όλα τα είχανε.. μα τους έλειπε το κάτι παραπάνω.. το πακιστανικό χαλάκι μπροστά από την εξώπορτα, το σερβίτσιο με τις γυριστές επιχρυσομένες άκρες, το νέο video game.. Η μητέρα δε δούλευε πια... έστρωνε τα καλοδουλεμένα σεμεδάκια τα πρωινά και καθόταν με τον άτριχο σκύλο μπροστά απο την τηλεόραση.. Ο πατέρας διεκριμένος γιατρός για την εποχή του.. ξεγεννούσε νεαρές και μεγαλύτερες κυρίες χωρίς πρόγραμμα. βράδυ συνήθως χτυπούσε το κινητό του... σαν σειρήνα του πολέμου αχούσε στα αφτιά του μικρού του παιδιού...

Δε μπόρεσε να κάνει δέυτερο παιδί .. καημό το είχε.. Δε θεώρησε ποτέ ότι έφταιγε αυτός.. αλλά κάποια άλλη πιθανή ανωμαλία που δεν είχε το κουράγιο ως τότε να αποσαφηνίσει.. Έπερνε τον μικρό στο ιατρείου να του διδάξει τη ζωή και να πάρει λίγο δύναμη για αυτά που ήθελε ο ίδιος να πραγματοποιήσει και δε πρόλαβε μέχρι τότε... Έκανε όνειρα πολλά αν και δεν ήταν νέος.. μιας και οι πάμπολες κακουχίες, του στέρησαν την ίδια τη ζωή και τα απαραίτητα σε μια δύσκολη εποχή. Ο χρόνος πάντα τρέχει.. και όταν σε σημαδεύουν πισόπλατα φοβάσαι να τρέξεις... κοκκαλώνεις.. έτσι αργείς.. μένε πίσω..  Άργησε και ο ίδιος να χτίσει την φυσιολογική του ζωή, αυτό που οι άνθρωποι λένε οικογένεια..  μπλεγμένος πια ως ώριμος άντρας με τις νεαρές ήθελε κάτι εξωτικό για να κατασταλάξει.. Έβλεπε τις γυναίκες από μέσα.. από κάτω.. όλες διαφορετικές μα και όλες ίδιες.. Σκεφτόταν ότι θα έχει πολλά.. χρόνια για να κατακτήσει τον κόσμο του.. βλέπεις η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία λίγο πριν από τα όνειρα..και λίγο μετά από σένα..

Σπιτι έφτανε αργά, έπινε ένα ποτό ή ερχόταν ήδη 'έτοιμος'.. του άρεσε το ουίσκι και δε σήκωνε τίποτα πιο ελαφρύ. Η ένταση ήταν κάπου εκεί κάτω από το προσωπείο του επαγγελματία.. Όταν ξέφυγε το ζευγάρι από τα μέλια ..έγινε πιο σκληρός.. Ένα παιδί καταλαβαίνει τα πάντα.. το ήξερε πολύ καλά αυτό.. αλλά αυτά που κουβαλάμε από μικροί δεν τα ξεφορτωνόμαστε έστι εύκολα. Είχε διαβάσει πολύ ως επιστήμων και λίγο ως μικρό παιδί.. Έζησε και αυτός δύσκολα και έχτισε έναν άγριο μα παράλληλα ευαίσθητο άντρα μέσα του, παρορμητικό και απόλυτο.

Θαυμάζουμε πολλές φορές τους γονείς μας για αυτό που υπήρξαν. Αν δεν ζουν δε τους κρίνουμε έντονα, αν ζουν δέχονται τα πυρά μας στην εφηβεία μας και την συγχώρεσή μας και συμπόνοια στην ενηλικίωση μας. Ήθελε το παιδί του να μεγάλωνε με ασφάλεια. Η λέξη κλειδί. Ο φόβος της κατάρευσης και του χαμού του εαυτού μας, μας στιγματίζει μια ζωή. Ασφάλεια ίσον οικογένεια.. το είχε γράψει ως πρόλογο στο βιβλίο που ετοίμαζε.. όταν ο γιος του ήταν 7 . Ήταν τα χρόνια που ήταν χαρούμενος οικογενειάρχης και γεμάτος δύναμη για εξέλιξη, προσωπική εξέλιξη.. Κεφάλαιο πρώτο: η σύλληψη... Μελετούσε αυτή την αποτελεσματική συνέυρεση όπως την χαρακτήριζε, μέσα από τους ασθενείς του χρόνια τώρα. Άλλοι χαρούμενοι μα οι περισσότεροι χαμένοι στον πανικό και κάποιοι -ελάχιστοι- παγιδευμένοι στην πορεία της συννένεσης, ένιωθαν λάθος, για το μεγαλύτερο δώρο της ζωής, την ίδια τη ζωή. Διέκρινε δύο τύπων χαρακτηρισμούς για την υπόθεση της συμβίωσης.

Κεφάλαιο πρώτο: Η συνθήκη της συμβίωσης..
Για κάποιους αποτελούσε την αρχή της πραγματικής ζωής όπου θα πράξουν τα όνειρα τους με ασφάλεια και 'παρέα' και για κάποιους αποτελούσε το θάνατο της αληθινής δικιάς τους ζωής όπου θα πρέπει να στερηθούν όλα όσα θέλησαν και να βάλουν στην άκρη τα όνειρα τους βαδίζοντας σε ένα δρόμο απολύτως καθορισμένο καθώς θα έχουν 'παρέα'.
Τους ευτισμένους και τους δυστυχισμένους.. και οι μεν και οι δε δεν βασίζουν τα αισθήματα τους αυτά στο έτερον ήμισυ αλλά αποκλειστικά στην πράξη αυτή της συμβίωσης... μισούν ή αγαπούν αυτή την ιδέα της 'παρέας' χωρίς να έχει ιδιαίτερη σημασία το προφίλ του ανθρώπου που θα ζήσουν μαζί. Βέβαια και ο χαρακτήρας του άλλου, μπορεί να ανατρέψει ελαχίστως αυτή την ευτυχία ή δυστυχία..  Πολλοί μάλιστα είναι και εκείνοι που ξεκινούν από το πρώτο με διάθεση και όρεξη για την νέα αρχή... αλλά αργά ή γρήγορα συνειδητοποιούν το δέυτερο, την παγίδα αυτή της συνήπαρξης και αποδίδουν τα μελλούμενα στην κακή τους επιλογή.. δηλαδή εμέσος στην 'παρέα' του συντρόφου...

Κεφάλαιο δεύτερο: Μεγάλωνε το παιδί του με μια αρχή..
Διάλεγε σωστά, αγάπα δυνατά και τιμώρησε τα υπόλοιπα.. Παρεξηγήσεις υπάρχουν πάντα ανάμεσα σε αυτά που θέλει ο γονιός να μεταδώσει και το παιδί αντιλαμβάνεται.. Και όταν ο γονιός φύγει από τη ζωή όταν ακόμα το παιδί είναι μικρό δε θα προλάβει να ολοκληρώσει το δίδαγμα και το παιδί θα μείνει στις πρόημες συμβουλές για την νιότη.. αυτές τις σκληρές του 'όλα ή τίποτα', τις εφηβικές...  δε θα προλάβει ο γονιός να του διδάξει την υπομονή... μέχρι να ανακαλύψει ο ίδιος, οτι οι πληγές είναι αναπόφεκτες, η ηρεμία είναι τον παν και έρχεται με την υπομονή, ο χρόνος 'μαζί' αυτός γιατρεύει και όχι ο χρόνος 'χώρια', και έτσι χωρίς αυτή τη γνώση γίνονται μεγαλύτερες οι πληγές, όσο πιο πολύ μεγαλώνεις τόσο σοφότερος γίνεσαι, τόσο πιο ήρεμα πρέπει να αντιμετωπίζεις τα πάντα.. τόσο πιο συχνά πρέπει να συγχωρείς.. τόσο πιο πολύ πρέπει να μαλακώσεις την αδιάλακτη συμπεριφορά σου και την απολυτότητα σου.

Κεφάλαιο τρίτο: Για την αποδοχή και την απόριψη

Πόσα λάθη μας θα πρέπει να απαριθμήσουμε ..αν απορίψουμε... αυτό που εμείς επιλέξαμε.. γιατί τελικά συμπεραίνουμε .. ότι απλά ήταν λάθος.. Πόσα κιλά λάθος κρίσης έχουμε και πότε επιτέλους θα αποκτήσουμε αυτό το κιλό σωστής κρίσης..έγραφε.. Για να απορίψεις .. κάτι για το οποίο ονειρέυτηκες πριν.. πρέπει πρώτα να πέσεις στην ταπεινή αυτή θέση συνηδειτοποίησης του πόσο λάθος ονειρέυτηκες..( αν μπορούν τα όνειρα να είναι λάθος) να παραδεχτείς την αδυναμία σου.. το λάθος ενστικτό σου.. τις ορμές σου που σε έσπρωξαν σε λάθος μονοπάτι.. την άφεση σου στην επίροια κάποιας άλλης δύναμης, την ανωριμότητα σου.. και άλλα πολλά .. πριν πεις.. οτι απορίπτεις.. αυτό που αρχικά διάλεξες... Μπορείς μετά, ή και πριν, ( χωρίς να μπεις στη διαδικασία να κατηγορήσεις τον εαυτό σου ) να κακοχαρακτηρίσεις τον άλλο και να του προσδώσεις την εξαπάτηση σου.. να τον κατηγορήσεις δηλαδή για απάτη...
Χρησιμοποιώντας παραδείγματα γυναικών που απορίφτηκαν τα οποία παρεπιπτώντος του θύμιζαν της δικές του απορίψεις.. έγραφε..  Άνθρωποι που δεν απέριψαν αλλά απορίφθηκαν κουβαλούν την ελαφρότητα.. του 'μας πάει η ζωή κάπου' και βιώνουν τον φόβο της απόριψης ακόμα και αν δε θα πρέπει να κινδυνέυουν από αυτόν..  Οι άλλοι, ίσως πιο πονηροί, πιο ευαίσθητη ξεγλοίστρησαν πίσω από μια επιλόγή που δεν ήταν δική τους.
Να λες όχι..δεν είναι κακό.. να μην λες τίποτα. ειναι μεγάλο μπέρδεμα.. να λες όχι και να μην σε ακούνε. έιναι καταδίκη..

Κεφάλαιο τέταρτο: Στην αναζήτηση της ανοσίας για τον πόνο...

 Κάπου εκεί στη σελίδα '83 παράγραφος 4, σειρά 28 σταμάτησαν οι λέξεις του.. Δε πρόλαβε να ολοκληρώσει.. απεβίωσε ένα φθινόπωρο..

Go Green!

Reduce you per day paper usage and get... a better and healthier enviroemnt to live in!!

1. Don’t buy the newspaper... Read it ONLINE!
2. Remember tissues are also made from paper!
3. Think before you print something.
4. Use both sides of the sheet of paper
5. Follow the 3 R’s; Reduce, Reuse and Recycle
6. Buy FSC certified paper or Paper that comes from Sustainable forests.
7. Use the Fit to Page feature in Microsoft Excel.
8. Send Faxes Electronically
9. Switch to Recycled Paper!
10. Any kind of awareness can go a long way in the long run. Tell your friends and family the importance of reducing paper use.

Submitt your paper usage: click HERE

άγνωστο κορίτσι..

χωρίς φως.. απουσία..

όλα μπαίνουν.. καλώς..

...στην θέση τους ένα ένα.. και αυτά που ξέφυγαν άστα στο δρόμο τους.. Λεφτά θα βγάλεις και άλλα.. μην στεναχωριέσαι.. μυαλό επίσης.. μέρα με την μέρα γίνεσαι σοφότερος.. οι παγίδες λιγοστεύουν όμως μη βαδίζεις τυφλά θα πέσεις επάνω τους.. Ξέρεις τι δε θέλεις τουλάχιστον μέχρι να βρεις τι θέλεις.. Ξέρεις τι έχασες αν μπορείς τράβα να το ζητήσεις πίσω.. Χτίσε ένα σπίτι χωρίς να θέλεις να το γκρεμίσεις.. κατάπινε δυο φορές πριν μιλήσεις.. Κράτα για σένα αυτά που δε μπορείς να μοιραστείς.. μόιράσου ότι δε μπορείς να κρατήσεις.. και μην πεθαίνεις πριν την ώρα σου..

αναμνησεις.. μιας μελοθάνατης..

Ωστε αυτό ήταν.. η ζωή... αυτό ήταν; Δε τελειώνουμε εδώ.. 'θα σε περιμένω' είπε σαν σε όνειρο... ωραία λέξη... γλυκιά.. σου δίνει κουράγιο, λίγο ζωή για το δρόμο... πριν παραδοθείς. Τι και αν ήξερε οτι δε μπορούσε να πάει.. η προσμονή του, την γέμισε χαμόγελα.. για την σκέψη μιας αντάμωσης που θα μείνει μόνο σκέψη.. γιατί όνειρο έμειναν.

Oι ευχές που εμπλέκουν δύο..απέχουν τόσο λίγο από την πραγμάτωση  αν τύχει και το ευχηθούν μαζί σε μια ίδια στιγμή.. μπορεί να γίνουν πράξεις.. αν όχι..μένουν εκεί το βράδυα..  όπως θέλησε η φαντασία της, να τις δημιουρήσει για να την κάνουν να νιώθει όμορφα.

Κάποιες πραγματοποιούνται και βυθίζονται σε λάθη καθώς αντρέπουν την αρχική τους χαριτομένη αγνή πρόθεση, ενώ άλλες μένουν εκεί για στο μυαλό σου κάθε βράδυ να σου κάνουν συντροφιά και κάθε πρωί.

Ευχές γύρω από αυτά που θελήσανε και δεν έγιναν ποτέ.. Όνειρα.. λίγα όνειρα για να ζει μέσα από αυτά. Περιμένει τις ώρες που θα έιναι μόνη να βυθιστεί στις όμορφες σκέψεις της για αυτά που κόντεψαν να γινουν για αυτά που θέλησε και δεν έγιναν ποτέ.. για αυτά που εύχεται : Που είσαι Δία να βάλεις το χέρι σου εκεί που η  μόιρα έκανε λάθος..

Ωραιες στιγμές πια.. μόνο οι βουτιές στο μυαλό της τα βράδυα.. Βλέπει όνειρα... πως βρέθηκαν τυχαία.. πως μιλησαν.. πως κοιτάχτηκαν και δεν μίλησαν ..πως ζωγράφισαν.. πως έσβησαν.. μετά βλεπει δρόμους ποδήλατα.. πίνακες... νέα χρώματα.. χαμόγελα.. κάποια φιλιά..

Γυρνάει την πλάτη στην δύσκολη  καθημερινότητα της και αρνείται να μιλήσει για οτιδήποτε. Ο άνθρωπος δίπλα της.. δε καταλαβαίνει πολλά.. οι άνθρωποι δίπλα της δεν καταλαβαινουν τίποτα.. βλέπουν ένα καχεκτικό νεαρό κορίτσι που δουλεύει πολύ... είναι κάπως θυμωμένο και ντροπαλό, κάπως αφημένο στον κόσμο της.

Τι κρίμα. σκέφτεται..

Μάγισσες

Και εγώ δε πίστευα.. μέχρι προχτές... όταν μου ρούφηξαν το μεδούλι και με άφησαν εξαρτημένη από ένα ναρκωτικό σπάνιο.. πακιστανικό... να αναρωτιέμαι πόσο... χαζη έγινα.. πόσο εξαπατήθηκα και πόσο θυμωμενη είμαι ...

Μαύρα μακριά ράσα, το πρόσωπο τους γεμάτο σημάδια.. σκούρο δέρμα .. ζαρωμένα χέρια.. χωρίς κοσμήματα, ξεφτισμένα δάχτυλα και ψεύτικος κοτσος. μάτια θαμπά.. μπιγμένα μέσα.. φρύδια ενωμένα.. αυτό πρέπει να αποφύγετε..

το ξέρω είναι αργά..

ειναι πολλές οι φορές .. που θα ήθελα να γυρνούσα το χρόνο πίσω.. δε έγινε ποτέ.. άλλοτε το προσπάθησα και άλλοτε όχι.. μα πάλι ποτέ δεν έγινε..
Τοτε εξαρτιόταν ο χρόνος και από κάποιον τρίτον .. τώρα ήταν όλος δικός μου και τον έχασα.. για μια γοητευτική και πολλά υποσχόμενα αρχή... σε μια άγνωστη ερημιά..

Τελικά.. τώρα.. θα αρχίσουμε χωρίς τίποτα.. μόνο αγάπη να έχουμε .. να τη βρούμε μόνο..

δε πάω πουθενά

Τι τραγούδι..