Εγώ είμαι αυτό?

όλα στη ζωή είναι θέμα προτεραιοτήτων ποιος βάζει ποιον πάνω κάτω και επιταυτά. Η ιεραρχία παραμένει κλασσικά παραδοσιακή όπου ηγήται το ζωντανό σου και μετά έρχονται τα γατιά της γειτονιάς και η οικογένεια. η δουλειά είναι στο επιταυτά και ο εαυτός σου στο εξώφυλλο στη δικιά του σελίδα. το παιδί σου σίγουρα θα αλλάξει την σειρά αυτή από τη σύλληψή του και οι δικοί σου άνθρωποι θα ανεβαίνουν στην ιεραρχία μεχρι κάποια στιγμή να εκτοπίσουν και εσένα τον ίδιο απτο εξώφυλλο. Μεγάλη στιγμή μονοπωλείου όπου οι εκπτώσεις δεν υπερέβησαν ποτέ το 0.5 % τώρα ξεπουλάμε.. 

ότι μας φέρνει τυχερό η ζωή, να μην το γυρνάμε πίσω.. αλλαγές δεν επιτρέπονται μετά το πέρας των 10 ημερών γράφουν τα καρτελάκια και οι αντιπροτάσεις είναι για τους αντιδραστήρες της εποχής που τολμούν να ζητούν.. όταν δεν έχουν κάτι να δώσουν για αντάλλαγμα. Έτυχε κάποιοι άνθρωποι να σε αγα πήσουν κάνε τους συντρόφους, είναι κάποιοι άνθρωποι που σε κατάλαβαν ..κάνε τους φίλους, έιναι κάποιοι άνθρωποι που σε πρόδωσαν κάνε τους εχθρούς είναι κάποιοι άνθρωποι που σε άφησαν κάνε τους ξένους.. είναι και κάποιοι που σε ακούν.. ζήσε με αυτούς..  (τεχνική labeling)

axa xa ! ,./,%#%$#%#%

..   κατάπια την γλώσσα σου.. και τώρα πως θα μου πεις όλα αυτά που μέσα σου κρατάς.. γράψτα ρε χρύσιπε.. και αν δεν ήσουν εσύ.. πάλι εσένα θα 'βρισκα.. πετάς 2 ποιητικές μπούρδες και συνδέεις το παρόν με το παρελθόν, η τσίτα της ζωής σου ουρλιάζει.. γιατί την πονάς κάθε φορά που την πατάς κατά λάθος..

αουτς - δε ξέρω πόσο ακόμα θα ζήσω. εδώ δε ξέρω.. αλήθεια..

invest in greece ..

Η συνεργασία μετατρέπεται σε απασχοληση και ανεβαίνουμε ψηλότερα.
Το invest in greece εμπεριέχει όλo το know how των αμερικανικών εταιριών στο investment και είναι μια κρατική επιχείρηση. Δηλαδή απτην Αμερική μπήκαμε στο Δημόσιο. Η κατάσταση της Ελλάδος τη δεδομένη στιγμή την έχει μετατρέψει σε ένα μεγάλο παζάρι που τα πάντα πουλούντε και πολλές έιναι οι εταιρείες επενδύσεων που πλησιάζουν πλέον την Ελλάδα, αγοράζοντας μονάδες επαγγελματικές ή ξενοδοχειακές στις οποίες οι ίδιοι αργότερα θα κάνουν διακοπές και επιχειρήσεις. Δηλαδή εκμεταλέυοντε τον πλούτο της 'θέσης' για να βγάλουν λεφτά. Και οι ¨Ελληνες μένουν άφραγγοι?
invest in greece investing first in ME.

famagusta success

 Η επιτυχία στην Κύπρο ήταν δεδομένη. Οι δύο ταινίες αν όχι ιδιαίτερα φρέσκιες ιδέες πήραν καλές κριτικές και προτάθηκαν για φεστιβάλ στην Γερμανία για τη σειρά του ντοκυμαντερ. Γερμανικά ξέρουμε θα κάνουμε νέους υπότιτλους meine liebe, keine problema. Μετά την υποστήρξη της monica belucci,  δωροθέα μερκούρη και αλέξανδρου χάχαλη τα λόγια είναι περιττά... τα γραπρά..

στατιστικά στοιχεία

αλλάζοντας τίτλο

και να.. τα λέμε...

Η κατηγορία των ανθρώπων που δε ΄μένουν΄ πουθενά,  με γεμίζει φόβο.. για μια μοναξιά που δε εκτοπίζεται από οποιαδήποτε παρέα..

τρελοκόριτσο...  την βλέπεις τυχαία σε ένα  αυτοκίνητο με μια όμορφη κοπέλα  (που δυστυχώς δίπλα της  χάνεται.. ) και φέγγει το πρόσωπο σου για όσο διαρκεί αυτή η στιγμή. Στα απογευματινά καφέ σου, εξιστορείς τις αποτυχίες σου γραμμένες σε ποιήματα.. και κάποιος επιμένει να στο λέει - μην στεναχωριέσαι, οι δικές σου ανηφοριές είναι πανύψηλα βουνά για τους άλλους.. οι άνθρωποι όταν αγαπούν δεν κρύβονται πίσω από αυτά τα βουνά..

δεν είναι βουνά.. σκατά είναι λες και το χειρότερο πράγμα είναι που κάποιοι χέζουν από το μυαλό και η ακράτεια του μυαλού είναι πολύ  πιο επικύνδινη από 2 - 3 κουραδίτσες.. και πάντα σημασία έχει το τί έφαγες... η πρώτη ύλη.. για το τι παιδιά θα βγάλεις.. κρίνεις τους ανθρώπους από αυτά που σου έκαναν τις στιγμες που δεν έβλεπες.. δες και το χρώμα τις πάστας τους.. αυτή να δεις αν σου κάνει αν δε σου χαλάει το δέρμα.. αν σε αναζωγονεί αν σου δίνει ενέργεια και δε σε σκοτώνει μέρα με τη μέρα η κάθε σιωπή.. γιατί όλα τα άλλα πρόσωπα και πράγματα γύρω, αλλάζουν αλλά τα δυο το ίδιο μένουν..

περίμενα κάποια χρόνια αυτή τη στιγμή της επιστροφής με μια περίεργη φοβιστική τρεμάμενη λαχτάρα...  και έτσι ήρθα. Τη στιγμή ακρβώς που έγραφε το ημερολόγιο....  αυτό που πήρα μαζί μου όταν έφυγα . Τωρα που επεστρεψα... επιτέλους γεμίζω τον εαυτό μου αέρα αυτοπεποίθησης, αναπνέω αργά το οξυγόνο που μου έλειψε, χαζεύω στο κέντρο το μεσημέρι.. περνώντας από το γραφείο στη μητρόπολη, πίνω καφέ στα starbucks  του πύργου κάθε απόγευμα διαβάζοντας φιλοσοφίες από τον ελευθερουδάκη πηγαίνω στο γήπεδο κάθε μέρα, παίζω βόλλευ όπως τότε... σαν να μην πέρασε μια μέρα, και γεμίζω με χρώματα, λάδι και σμάλτο. Έτσι.. και αν το νεαρό της ηλικίας μας δεν μας κρατάει ήσυχους..  δε χρειάζεται να μαλώνουμε πια.. κάνουμε .. αυτό
μου έλειψε η ελευθερία η ανεξαρτισία και ο έρωτας

πραγματικότητα

 από τις χορευτικές βραδυές μας στο λευκό πύργο, καθημερινές σεπτεμβρίου 2010 ..:)

απλά πράγματα

Στα μαθηματικά, δευτεροβάθμια εξίσωση ονομάζεται κάθε πολυωνυμική εξίσωση δευτέρου βαθμού. Η γενική μορφή μιας δευτεροβάθμιας εξίσωσης είναι:

όπου τα γράμματα α, β και γ παριστάνουν σταθερούς αριθμούς, με

Οι σταθερές α, β και γ ονομάζονται συντελεστές, με το α να είναι ο συντελεστής του x², το β να είναι ο συντελεστής του x και γ ο σταθερός όρος. Οι συντελεστές μπορεί να είναι πραγματικοί ή μιγαδικοί αριθμοί.

τα καλά κορίτσια

έτσι λέγοντε τα κορίτσια.. σήμερα, που κάνουν παιδιά πηγαίνουν κολυμβητήρια προλαβαίνουν τα πάντα, τη δουλειά, τα παιδιά, να κερατώνουν τον άντρα τους με σταθερή συχνότητα. σηκώνονται πρωί και ξενυχτούν τα βράδυα, παίζουν με το φασεμπουκ και βάζουν κάτι ανάμεσα στα πόδια.. για να ι αρέσει στους παραδοσιακούς μαλάκες της πόλεις. βρώμισε το κέντρο.. ξυνίλα.

PB (like personal best)

http://en.wikipedia.org/wiki/Paraskevas_Boubourakas

Μία έκθεση..

Έλα τώρα,   χέρι μου δεξί

κείνο που σε πονεί δαιμονικά ζωγράφισέ το,
αλλ'από  πάνω βάλ'του..

Το ασήμωμα της Παναγιάς,
πόχουν τη νύχτα οι ερημιές μες τα νερά
του βάλτου.

ΟΕ

Romeo and Juliet (III,V,1-5)

Pomegranate-Rothi 

“Wilt thou be gone? It is not yet near day: 

It was the nightingale, and not the lark,

That pierced the fearful hollow of the ear;

Nightly she sings on yon pomegranate tree:

Believe me, love, it was the nightingale.” 

my cinema appoach

Make It Safe to Fight Right

When people have mutual respect, arguments over ideas are productive and creative. The best bosses orchestrate constructive battles—enabling people to feel safe to speak their minds, even to the leader. Pixar’s Brad Bird, who won Academy Awards for directing The Incredibles andRatatouille, is a vigorous advocate of constructive conflict. After a string of blockbusters, starting with Toy Story, he was hired by Pixar with a mandate from bosses Steve Jobs, Ed Catmull, and John Lasseter to “mess with our heads, shake it up,” as Bird noted in an interview for McKinsey Quarterly. He took their words to heart and assembled a team of “malcontents” to make The Incredibles. The team members clashed with one another—but these were good fights, built on mutual trust. Indeed, Bird tells his teams, “I want you guys to speak up and drop your drawers. We’re going to look at your scenes in front of everybody. Everyone will get humiliated and encouraged together.”

Bird’s Incredibles team members shook things up as instructed. Pixar’s technical experts initially told them it would take 10 years and cost $500 million to render the realistic hair, water, and fire they wanted. But Bird and his malcontents pushed the technical team and themselves to invent new methods, which enabled them to complete the film for about $100 million. It had great commercial success, got rave reviews, and was a source of immense pride for Bird’s team and everyone else at Pixar.

signing dont worry be happy

να σας τραγουδήσω:

κανείς δεν είναι κανενός... και εγώ δεν είμαι η ελένη.. δυστυχώς...

σε ένα dekor κλεισμένη..

αλίμονο αν ο έρωτας δε ζει.. αν δε ξαναγιεννιέται αν δεν υπόσχεται αν δεν πεθαίνει..αλίμονο..

ποιος να ξέρει τι μας επιφυλάσει η ζωή και σε ποιες τρικυμίες θα βρεθούμε μαζί..
το μόνο που πρέπει να ξέρουμε είναι να ξέρουμε να μιλάμε.. και να το κάνουμε.. όχι να γράφουμε όχι..

Εργοφυσιοπληξία

είπαμε να ξεκουραστούμε, να κάνουμε αυτό που δε κάναμε 4 χρόνια τώρα, που μείναμε να μαζέψουμε τοπικές μαλακίες, υπερατλαντικές σοφίες, ε-μπειρίες και γνώσεις πολλές, πολυπλευριστήκαμε αναζητηθήκαμε γυρίσαμε και να είπαμε  να γυρίσουμε λίγο πίσω.. και το κάναμε δειλά δειλά εν μέρη...

δεν φάνηκε να δείχνει ενθουσιασμό η γεννέτηρά μας με αυτή μας την απόφαση, φαινόταν σκυθροπή... όταν κοιμόταν μπορούσες να ακούσεις την βαριά αναπνοή της ηλικίας της, και μας υποσχόταν ότι μπορούμε και εμείς να μην κριθούμε.. και σαν αυτή που αγνοεί το παρελθόν και αδιαφορεί για το μέλλον.. να πορευόμαστε.

τρέξαμε πέσαμε.. πονάμε.. γίναμε καλά και αντί να ηρεμήσουμε τώρα, τρέχουμε πάλι..  τελικά το bike με σφίγγει πολύ και το mountain  με κουράζει απεριοοοριστα.. και άντε μετά να βγάλεις και τα εμπόδια.. σε χρόνο 18! Είναι αρκετά που ζήσαμε τα αυτά 25 χρόνια μας για να θυμούμαστε πια.. δεν είμαστε μωρά, είμαστε ώριμοι άνθρωποι.. είμαστε? Είναι κακό να προγραμματίζεις την ζωή όπως εσύ θέλεις χωρίς να την ρωτάς.. γιατί ποτέ δε σου κάνει το χατίρι να σ'ακούσει.. και ακόμα και αν στο κάνει αν τύχει και είσαι λίγο ακίνητος εσώκλειστος βαρετός με μια δόση χαζοπονηριάς.. απαυτούς που σκέφτοντε το τομάρι τους και κυκλοφορούν με το τομάρι τους, κυνδινεύεις να ζήτησες λάθος πράγμα και αν δεν είσαι θαρραλέος να επαναλάβεις τη σκέψη σου και να επαναπροσδιορίσεις το θέλω σου, θα ζησεις μια ζωή Άθελά σου.. γιατί το ένστικτο σου αλλο σου είπε αλλά πάντα μα πάντα ΕΣΥ ξέρεις καλύτερα..

είναι βαρύ το τίμημα της επιλογής που φορτώνεσαι εσύ, των λαθών που σου φόρτωσαν οι άλλοι, των γενεολογικών συμπλοκών και των ενοχών που σου φόρτωσαν οι γονείς σου,  την ελευθερία που δεν διαπραγματεύεσαι, και την δημιουργία που θέλεις να πνίξεις. Μια λέξη μένει να κρατάς.. ΠΙΣΤΗ

βαθιές ανάσες τοκετού λέει ο γιατρός.. εντάξη κάτι μαθαίνουμε και απ'αυτόν

να ανασαίνουμε..

ότι μαθαίνεις καλό είναι, καταλαβαίνεις πάντα πόσα 'τίποτα' δεν ξέρεις..

και έρχεσαι και βαριέσαι 3 πράγματα - τα ταξίδια, το γράψιμο και την αναμονή και κάνεις μια κίνηση  να τα αλλάξεις όλα... Φεύγεις πάλι..και αλλάζεις μέρος, νούμερο και όψη.

we go for

young designers competition 01 Oct 2010 

upcoming Festival

famagusta Fil Festival

Cyprus 16 - 19 / 09 / 2010

θαουρα

'Η Θαούρα * ή η εξέγερση της καμήλας'

'...i belong to the beloved, have seen the two
worlds one and that one call to and know...'

fisrt, last, outer, inner, only that
breath breathing human being.

There is a way between voice and presence
where information flows.

In disciplined silence it opens.
With wandering talk it closes.''

*Θαούρα = ο τρόπος που εξηγήται απο τους δυτικούς η επανάσταση, ως τίποτα ευγενέστερο απο μια καμήλα που ετοιμάζεται να σηκωθεί απο΄το έδαφος. Δηλαδή η επανάσταση θεωρείται μια έξαψη, υποκίνηση ανατρεπτικών ενεργειών , σύσταση μιας μικρής κυριαρχίας και τίποτα περισσότερο.

marathon scene / our work

Σεπτέμβρης

Ένα νέο ξεκίνημα
καλή επιτυχία και δύναμη

προδοσία

...όσο και να μας στεναχωρεί , το σωμά μας, μας προδίδει σε χρόνους ανύποπτους όταν το πιέζουμε σε διαστήματα απειροελάχιστα. Κάνει πάντα αυτό που ξέρει πολύ καλά αλλά ο χρόνος και η οπτική δε του διδάσκουν αυτά που δε συνήθισε. Για εμάς τους αθλητές αυτό ίσως είναι το μεγαλύτερο χτύπημα του χρόνου που δε γιάνεται με κλάμματα ούτε με μελέτη ούτε με μια τρυφερή αγκαλιά..  όπως πολλά άλλα..

άκου το σώμα σου.. σου μιλάει κάθε μέρα..

Yπό πίεση

μάθαμε να ζούμε με αυτή την κακοποιημένη εκδοχή της σμίκρυνσης του χρόνου και κλείσαμε τους υποδοχείς μας και δεν ακούμε το σώμα μας. μαθαίνω να μιλώ με τπ σώμα μου για εμάς τους αθλτές είναι η 

ανακοίνωση

Το Κέντρο Λειτουργίας Δικτύου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης προωθεί μήνυμα της Πρυτανείας του ΑΠΘ στα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας:

Ενόψει των εγκαινίων της 75ης  ΔΕΘ παρακαλούνται τα μέλη της Πανεπιστημιακής Κοινότητας να μην σταθμεύσουν τα αυτοκίνητά τους εντός του πανεπιστημιακού χώρου από την Παρασκευή 10 Σεπτεμβρίου 2010 και ώρα 18.00 μ.μ. ως τη Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010 και ώρα 06.00 π.μ.

Ευχαριστούμε για την κατανόηση και λυπούμαστε για την ταλαιπωρία. 

χρόνος τέλος

Δεν μπορεί να αγνούσε το χρόνο στην ανήλεη δύναμή του.

Όχι δεν τον αγνούσε, μνήμα θολή, ακίνητη, σε ρευστή επιφάνεια, αόριστη ο χρόνος, μέσα στο δικό της το χώρο. Πίσω πολύ, μακριά της και μέσα της, πέρα από κέινη, σ'ένα μέλλον ανέκφραστο σαν ελπίδα, ο χρόνος νερό στεκάμενο, θολό και αμέτοχο. Κι έμενε κείνη αμφίροπη , απροσδιόριστη μέσα σε πρόσκαιρο χώρο, αδιάφορα βέβαιη για τη μάταιη αναζήτηση μιας ‘συνέχειας’ μιας ‘αρχής’  ενός ‘ τέλους’. Χώρος ακίνητος και κλειστός τούτο εδώ το σημείο του χρόνου που το κατοίκησε αμέτοχη, αναγνωρίζοντας το σχήμα του απ’τη λέξη ‘ τώρα’ που την βρήκε πάνω σ'όλα τα πράγματα. Στον ίδιο τον εαυτό ακόμα, με γράμματα κτιστά, πέτρα με πέτρα, αίμα με αίμα, πάνω από μνήμες χτεσινές και από γνώση σκλήρή και σίγουρη για το αύριο.

Εκεί ισα ίσα μέσα σε κείνο το ‘τώρα’ , κλειστό γύρω γύρω με επιφάνειες, ο χρόνος και ο χώρος μιας μεγάλης στιγμής ταυτίστηκαν, στάθηκαν μπροστά της σένα μεγάλο ερωτηματικό, πάνω από τη σκέψη και την κίνησή της – ακινητοποίησαν ακόμα και εκείνο το αλάθητο μέτρο μιας εσωτερικής καταγραφής επιδράσεων. Ακίνητη ύλη, μνήμη θοή και ρεύμα ζωής ανύπαρκτο σχήμα του ΄χτες’ και αδιάφορο τέλεια του ‘αύριο’ γίνηκε εκείνη μια Σιωπή μπροστά σ’ένα μεγάλο άηχο ερωτηματικό.

 ΟΤΙ ΑΞΙΖΕΙ ΘΑ ΖΕΙ, ΣΕ ΟΤΙ ΓΕΡΑ ΜΑΣ ΕΝΩΝΕΙ

 ΚΑΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ ΘΑ ΔΕΙΣ, ΠΩΣ ΚΑΠΟΙΑ ΜΕΡΑ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ

μαθαίνοντας να Ακούμε...

κανένα γράμμα δε θα αντικαταστήσει ποτέ το ένα βλέμμα, κανένα μύνημα μια κίνηση, καμία λέξη το άγγιγμα και κανένα εμαιλ την αγκαλιά.. Το άκουσμα της φωνής .. φυλάσσει μια απίστευτη δυναμική αναδύωνατας μυρωδιές και θύμιση που κάνει την καρδιά σου να χτυπά διαφορετικά.. και να αντιδράς όπως όταν ...δεν γράφεις... Μέσα στα χρόνια της μοναξιάς... έχουμε γράψει τόσα πολλά.. για αυτά που κακώς δε τολμούμε να πούμε.. ή για όλα αυτά που δε θέλησαν ποτέ να εισακουστουν από τους παραλήπτες τους... αυτά που σε ώρες απίστευτης τρέλας και δειλίας ξεστομίζουμε Ανάποδα..  βγάζοντας κραυγές και λέξεις που εξφεδονίζοντε στα κόκκαλα σαν μαχαίρια... αυτά που δεν δώσαμε για να μην εκτεθούμε.. ότι τα έχουμε.. και τα κουβαλάμε.. και επιμένουμε να τα κρατάμε μόνο για εμάς... αδιαφορώντας για την ενέργεια που ρέει στο σύμπαν... και θα πρέπει να ακολουθήσυμε.. μια ενέργεια που θα μας ελευθερώσει..

καλούδια

καλημέρα
δευτέρα αύριο.. και δε σηκώθηκα στις 7 να προλάβω το άγχος μου, είναι η πρώτη μου δευτέρα. τελείωσα όλα από μαθήματα την παρασκευή, το σάββατο έκανα ένα πάρτυ και  ανέβηκα στο βουνό, άυριο πάω αθήνα, μετά αφρική. Και τώρα που δεν φέυγω με την ψηχή στο στόμα είμαστε ένα χάσμα μακριά...

μάλλον άλλαξες πολύ .. δύσκολα σε θυμάμαι όπως ήσουν..
Δούλεψα πολύ για να ετοιμαστώ για αυτές τις στιγμές μου εδώ στην πόλη, και εσύ αυτό δεν έκανες όταν ήσουν 25 ?(ίσως όχι)
Πολλά πράγματα τελειώνουν σε λίγο και άλλα αρχίζουν.. εσύ πήρες τη  θέση σου. Εγώ πήρα ένα τραπέζι πιγκ πονγ στην αθήνα και εξασκούμε.. πετάω το μπαλάκι και κανείς δε το πιάνει..

Σε πήρα τηλέφωνο γιατί ένιωσα αισιόδοξη ( λέω όλα μια χαρά γιατί όχι και αυτό) ότι ίσως περίμενες και εσύ εμένα να τελειώσω με όλα αυτά τα δικά μου προβλήματα, μάλλον δε περίμενες, όμως πιστεύω στην αγάπη δεν είναι ποτέ αργά. Βέβαια δε μπορείς να κερδίζεις παντού.. και αν είναι να χάσω ας χάσω ε΄δω, ποτέ δεν ήμουν καλή σε αυτά.
Μου είπαν μια ιστορία για 2 γεροντάκια που γνωρίστηκαν όταν ήταν 25 και ο άντρας ποτέ δε διεκδίκησε τη γυναίκα και την έχασε από έναν άλλον. Μετά από 40 χρόνια της εξομολογήθηκε τον έρωτά του και ζουν μαζι χάνοντας κάποια ενδιάμεσα χρόνια ίσως πολλά ίσως λίγα μπροστά σαυτά που ζουν τώρα. Ρομαντικές κομεντι δεν υπάρχουν στη ζωή μας μπορείς να μου πεις...

θυμάμαι που είπες ότι δεν ήρθα ποτέ.. και εγώ φταίω για αυτό . .όπως πάντα εγώ.. έτσι και τώρα φταίω, και γιαυτό ήρθα όταν εγώ ήμουν έτοιμη. Τώρα αν εσύ δε μπορείς να με δεις από εγωισμό από αδειανοσύνη από ερημά ή αδιαφορία, δεν είναι δικό μου φταίξιμο πια, είναι δικό σου συναίσθημα και σεβαστό και ακυρώνει δηλαδή όλα τα προηγούμενα. Αν δεν απάντησες γιατί  θες να το καταλάβω μόνη μου,  το κατάλαβα.

Εγώ σε κάλεσα γιατι  εσυ μου είπες ψεματα..ότι είσαι μόνος..  πέρασε μια εβδομάδα από τότε, σε πήρα πίσω γιατί με πήρες στις 5 το πρωί, .. και έχασα αυτό το τηλεφώνημα... πάει μια εβδομάδα από τότε... πήρα γιατί πάνε δυο μήνες που με είπες 'δελφινάκι μου' που με κάλεσες νά έρθω πίσω όμως δε βρήκα πλοίο να γυρίσω απτην έβοια.

θα εκτιμούσα μια απάντηση, δεν είμαι κουφή σε όλες τις ερωτησεις ' αν ενοχλώ'  δεν απάντησες ποτέ ναι. Ειδες αυτός ο εγωισμός τι κάνει.. τα πέρνει σβάρνα όλα και όποιον πάρει ο ΄χαρος. τώρα αν εσύ θες να αφήσεις το μήνυμα να το δει η νέα σου γυναίκα για να ζηλέψει όπως έκανες με εμένα.. άστο...

αυτές τις αλλαγές τις κάνεις συχνά στο ίδιο σου το σπίτι, φοβάμαι τους ανθρώπους που δε ' μένουν ' πουθενά γιατί καμία παρέα δε μπορεί να διώξει αυτή τους την μοναξιά.

να είσαι καλά , όσο μπορείς, να μπορείς πολύ

σελίδα 1

Μύρισε μηχανή  εκτυπωτηρίου..κολλημένα τα φύλλα..ανάμεσα.. λευκή σελίδα αριστερά και στη δεξιά.. στον χώρο για τις αφιερώσεις....  να κάπως έτσι ξεκινούσε... σελ1

Στην ανασφάλεια που μας κάνει καλύτερους...

....

ΧΘ

Ιούλιος 2019

πέρασαν τα χρόνια ...δίχως την μυρωδιά και την όψη της, δίχως το ξύπνημα της.. τις φωνές της και το γέλιο της.. τον αδέξιο χορό της, δίχως την αγκαλιά της... δίχως την αγκαλιά της πέρασαν τα χρόνια.. χρόνια μιας ζωής .. μιας ζωής γεμάτη με την απουσία της.. 45 χρόνια μετά θα ήθελα να της πω.. σ'αγαπω..μόνο σε μια άλλη ζωή θα μπορέσω...


κωστης

τόπ(ο)ι

Ευλογημένοι είναι οι τόποι... τόποι κάλλους, διάφανης χαράς, τόποι όπου οι άνθρωποι μολονότι μοναχικά, συναντούν προς στιγμήν τη λήθη του μοιραίου για αυτούς αποχωρισμού, σε μια σιωπή δίχως ανθρώπινα λόγια, κατοικημένη από το καθησυχαστικό και παλλόμενο θροίσμα μιας φύσης που συνεταιρίζεται με τη δική τους, όπου τα παντα είναι γλώσσα πνευματικής παρουσίας, όπου χωρίς κάποιον κώδικα και χωρίς γραμματική, όλη η φύση μοιάζει να δίνει στον άνθρωπο πίστη στον εαυτό του, να του μιλά για ..αγάπη..μόνο. Ευλογημένο οι τόποι.. εδώ.

ματ(α)ια

Μάταια θα πασχίζεις..μοναξιά, να κρατήσεις για εσένα το πράγμα που σου αφέθηκε, το λέιψανο που, πριν από λίγο, σώμα ακόμα ζωντανό, μας προστάτευε από εσένα, που ήταν εγώ.. και δεν ξεχώριζε απο το πρώτο ενικό πρόσωπο, το οποίο, τότε, δεν τολμούσα ακόμη να διεκδικήσω την πνοή αποκλειστικά και μόνο του πνεύματος στη γαλήνη του κοιμητηρίου θα σου αφαιρεθεί και αυτό.

O κύκλος του Krebs

Είναι καλά ολ'αυτά που επιστρέφουν κι όχι αυτά που περνούν, χάνονται και όποιος πρόλαβε τα είδε. Ο πιο ευνοημένος τρόπος για να επιστρέψεις εκεί όπου ήσουν, χωρίς να ξανακάνεις τον ίδιο δρόμο, είναι να περπατήσεις σε κύκλο.

Το εκκρεμές του Φουκώ

Umberto Eco

Φρανσουα

Η τρισδιάστατη επιθυμία Του...που είναι πάντα παρόν την στιγμή της σύλληψης...αυτή  που πλάι στην επιθυμία των δύο πρωταγωνιστών της σεξουαλικής πράξης.. υπάρχει... ασυνείδητα.... αυτή η  η επιθυμία επιβίωσης ενός εμβρύου από το οποίο θα συγκροτηθεί αργότερα μια ανθρώπινη ζωή.