γράφω σε σέν

«Λαβών ἀπόδος»

= ὅ,τι παίρνεις , νά τό δίνῃς πίσω


να μοιράζεις την γνώση 
να συγχωρείς τα λάθη
να πιστεύεις σε κάποιον


να συγχωρείς τα λάθη
να πιστεύεις σε κάποιον


να πιστεύεις σε κάποιον
να πιστεύεις σε μένα

καρδιά μου

κάποιοι φέυγουν, κάποιοι άλλοι έρχονται .. κάποιοι μένουν ακίνητοι με μάτια κλειστά και μια καρδιά σταματημένη.. εκεί που τους άφησες ένα πρωί.. ώρα 05.00 για να πετάξεις.. Δευτέρα..

εγώ

Χειρουργημενη..

πονάω στο στήθος, κάποιες φορές όλα μου φαίνονται μάταια.. μικρά.. ανούσια.. θλιβερά και τρομερά κουραστικά.. γέρασμενα μου νιάτα.. μασκαριστήκατε άθλιες μορφές και σας βλέπω στον καθρέπτη κάθε πρωί σε έναν δανεικό που τον κατέβασα από το κομοδίνο ένα βράδυ για να κοιμάμαι ήρεμα.. ή λίγο πιο ήρεμα..
υφή μαλακτικου σε δροσερά χακί σεντόνια.. μυρωδιά γκρι πίνακα περασμένο με πρωινό ματ λούστρο να γεμίζουν το δωμάτιο και να σκεπάζουν ένα κορμί  να κοιμάται για πάντα...γερμένο με ένα χαμόγελο από την μεριά που δεν πονάω..

"Νύχτωσε πάλι
Η μέρα που ήταν να 'ρθει σήμερα τι απέγινε;"
Γιάννης Αγγελάκας

κοντά

τριάντα μέτρα, 2 λεπτά και όμως πάλι δε φαίνεσαι.. Αποριπαντικό σε σκόνη σε λεκέδες λαδιού.. και πολλά άπλητα.. μέτρησα προχτές. Οι μικρές μας στιγμές.. διψήφιος ο αριθμός, και αν δεν μπορώ να σε αγγίξω.. θα σε χάσω.. δεν είσαι εσύ .. δεν είσαι εκεί.. θα χαθώ..

Μια συνουσία μυστική
πετάς τα ρούχα σου ψηλά
γυμνός μες τη χαρά σου
κρατάς τη λύπη σου μακριά
Δεν νιώθεις τίποτα...

Medieval

No joy have I found in the two worlds apart from you, Beloved.
Many wonders I have seen: I have not seen a wonder like you.
They say that blazing fire is the infidel's portion:
I have seen none, save Abu Lahab, excluded from your fire.
Often have I laid the spiritual ear at the window of the heart:
I heard much discourse, but the lips I did not see.
Of a sudden you did lavish grace upon your servant:
I saw no cause for it but your infinite kindness.
O chosen Cup-bearer, O apple of mine eyes, the like of you
Ne'er appeared in Persia, nor in Arabia have I found it.
Pour out wine 'till I become a wanderer from myself;
For in selfhood and existence I have felt only fatigue.
O you who are milk and sugar, O you who are sun and moon,
O you who are mother and father, I have known no kin but you.
O indestructible Love, O divine Minstrel,
You are both stay and refuge: a name equal to you I have not found.
We are pieces of steel, and your love is the magnet:
You are the source of all aspiration, in myself I have seen none.
Silence, O brother! put learning and culture away:
  'Till you named culture, I knew no culture but you.

σκιά

Βράδυ Σαββάτου κι εσύ ‘σαι κάπου
άραγε πού να βρίσκεσαι για τι να λες
περνάει ο χρόνος βαρύς και μόνος
κι όλες τις σκέψεις μου για σένα δεν τις θες

Βράδυ Σαββάτου ζω στη σκιά του
και ξενυχτάω στα λιμάνια στους σταθμούς
βράδυ Σαββάτου στην ερημιά του
σου τραγουδάω πού να είσαι δεν ακούς

Άδεια η πόλη πού πήγαν όλοι
κι όλοι ‘σαι εσύ που έφυγες χωρίς να φταις
άδεια η πόλη τι γίναν όλοι
αν με θυμάσαι στην υγειά μου κάτι πιες

Βράδυ Σαββάτου κι η μοναξιά του
να με γυρίζει σαν σκυλί στις γειτονιές
βράδυ Σαββάτου κι η συννεφιά του
να με τυλίγει από παντού χωρίς να φταις

εδώ... μεινε...

..Εδώ,  που οι άνθρωποι κάθονται ώρες ατέλειςωτες και ακούν τους στεναγμούς τους που από το τρέμουλο ριγούν τα θλιβερά, γκρίζα μαλλιά τους, που η νιότη γίνεται ωχρή, ασθενική σκιά και σβήνει... πουκαι η σκέψη μόνο, φέρνει θλίψη απέραντη....εδώ...

good days will come

Γιατί πάντα έτσι .. θα νικιέται το τίποτα.. από τα λόγια..

κράτα με

και κρατάς την αναπνοή σου για 2 ολόκληρα λεπτά.. και αναρωτιέμαι που ναναι... και σου λέω βγές θα πνιγείς ποντίκι..βγες τώρα

re suma

απίστευτο όμως σε ξέχασα  σε 2 ολόκληρους μήνες, όταν δε πρόλαβα να περάσω απο το σημείο εκείνο της μνήμης μου που φαίνεσαι ήρεμα πια.. στο σημείο όπου βρίσκεις τόσα.. και ένας χαμός γύρω..  εκεί δίπλα σ'ενα πινέλο μου απο εκείνα τα χοντρά πλατιά της θάλλασας βρήκα ένα χρώμα.. ροζ ποντικί.. το χρώμα σου..  σε εναν ουρανό μιας άλλης πολής...

insallah

είναι όλες τις φορές που η ζωή σε αφήνει μόνο, σε στιγμές που δεν θα μπορούσε κανείς να σε αντικαταστήσει παραμόνο ο  μεταλλαγμένος  εαυτός σου.. και αλλάζεις... και είναι μια μαγική σειρήνα αυτή που σε σέρνει σε ενα απ'αυτά τα φυτρωμενα άγρια κλαδιά .. μονοπάτια αναστέλωντας κάθε σου αντίδραση.. για αντίσταση.. σε αυτά που η φύση σου προφέρει απλόχερα.. ημερολόγιο νέου έτους κάποια χρονια πριν.. ήμουν πιο μικρή  και έιχα γράψει.. θέλω η ζωή να με πηγαίνει όπου θέλει.. θα αφήνω την ζωή να με πάει.. είχα υποσχεθεί.. το παρατράβηξε όμως..

φορ φρι

υπάρχουν τόποι που μπορεί να είναι δυστισχμένοι.. τόποι μεγάλης λατρείας που βουλιάζουν στην άγνοια.. ναι υπάρχουν τόποι δυστιχισμένοι όπου δεν  μπορούν παρά να μεγαλώνουν δυστιχισμένα παιδιά.. να τρέφουν δυστιχισμένους ανθρώπους όπου τίποτα απόσα εσύ θεωρούσες δεδομένο μέχρι στιγμής.. δεν  χαρίστικε.. δεν γνωρίστηκε.. δεν επιτράπηκε.. τόποι.. απαγορευμένοι.. για ελεύθερους πολιορκημένους..

might be

ισως ο μηχανισμός της ζωής, να μας δίνει πάντοτε, μια επόμενη ευκαιρία για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρέπει. Ίσως η λύση τελικά να βρίσκεται στην προσαρμοστικότητα του είδους μας... όπου το ενστικτο που κάποτε μας οδήγησε στην αυτάρκης φύση του ζώου μπορεί τωρα να μας μαθει να μεγαλώνουμε μόνοι χωρίς αξίες και χωρίς ιδανικά μονάχα με την αίσθηση πως.. κάποτε είχαμε την ευακαιρία να παρουμε στα χέρια μας τον έλεγχο.

Living... precious moments

things that used to be given to you don't take them for granted.. there are places in this world that you are not allowed even to say what you are not allowed to do ... and you choose when you have only the right to do so..

no chance for any mistake.. 

σαιτάκια..

μια φωνή να μου πει.. ' τι σου λέιπει.. να το  φέρω εκεί....'   .. αυτή τη φωνή.. τη βραχνή .. να την φέρεις εδώ.. μένα γράμμα η δυο.. να μου πει σ'αγαπώ.. να της πω  ' Nαι..και εγώ..'

i travel cause i have to..

We will have to forgive us for getting a little ahead of ourselves every time we think about life.. Some of the times we have to cry and blame someone.. most of the times ourselves..  for a chance that have been passed out.. or Maybe we need to thank destiny for loosing it.. I said all comes within a line. The first come first and then the second.. comes.. 

When the world is changing.. you have to be adaptable.. When you change part of the world you are living in.. you have to be the same adaptable..

Its bad.. but i have to write it as a Title..

Cityscape - moving to DUBAI 2010

cityscape

You should be excited about your deal with Sony and 20 century Fox.. Its a massive boost especially in the production side. All i need is some support and by the way.. there is no need to rush...

big plans for the 2011's pipeline.. are the simpliest things you can ever imagine..

ΠΟΛΥ ΠΑΛΙΟ ΠΙΑ>>παλιά κρασιά ποτέ σαν τα ξινά κεράσια

PO

Θεσσαλονίκη πίσω να το γιορτάσουμε με γλυκά, μια τούρτα και 3 τσουρέκια παραγγελία αργάμιση..από τον αγαπημένο...  το φορτηγάκι με έστησε 30 λεπτά στη διαγώνιο.. είμαστε ακόμα εδώ, πήγε 3.. μυρωδιά από φυτά .. και μουσική costes.. στο σπίτι της έλενας που μας φιλοξενεί για μια βραδυά όπως τα παλιά σαν να μην πέρασε μια μέρα.. και κάνω την παραγγελία και αργήτε...  και τρέχω πάλι να προλάβω το λάθος που δεν έγινε... όχι παγωτό.. απλή λέμε.. και αντε να κατέβω στις 12 να πάρω και μπύρες...
οι φωτογραφίες μας στον Όλυμπο  από μικρά παιδιά στον τοίχο ακόμα μαζί με τις αφίσες περασμένων ροκάδων όχι της ηλικίας μου.. αγκαλιά μαζί .. τα χαμόγελα τίγκα.. με κάτι μπλε γυαλιά της μόδα τότε... είναι τα μοναδικά που δεν έχασα.. δώρο σε εμένα..
Βαρέθηκα να είμαι ανώνυμη.. . δε ντρέπομαι ούτε γιατί μιλάω ούτε για το τι λέω ούτε για ότι είμαι περισσότερο καλή απότι αξίζουν κάποιοι, που τους χαιδεψα τα αυτιά λέγοντας ομορφα λόγια.. με λένε χρυσή και είμαι περίφανη για 3 πράγματα.. που και τα 3 είναι δικά μου και τα απέκτησα χωρίς να μου χαριστούν και ας μπορούσε να είναι και έτσι.. μου τα είπατε όλα σήμερα ενα ενα και πέφτετε ξεροί για ύπνο.. από το ποτό.. και εγώ η μόνη που δεν ήπια να γράψω..  την ιστορία μας που δε τελειώνει εδώ...
σαν παιδιά χαρούμενα θα ξαναβρεθούμε... ΣΑΝ παιδιά... όχι παιδιά.. όχι να μπορούμε να δικαιολογήσουμε τον άθλια μισητό εαυτό μας.. που δεν επιτρέπει να βλέπει τον άλλο μισό.. χαρούμενα.. και θα λέμε καλημέρα κάθε πρωί και θα το ενοούμε..

 δε θα το  καταπιεί.. είναι κάποια λίγα πράγματα που έχουμε λίγο ανάγκη κάποιες φορές...παρόλο που ένας φίλος επιμένει να λέει.. 'εσύ δεν έχεις ανάγκη.. δεν πρέπει να έχεις'.. ¨)

cape NYC

NYC Fusaei this Year @ the our favorite boutique store..

happening

i'm years ahead.. of my age... of your experience.. 'you have to be brave.. to be here..'  i'm not at all and i'm here.. the only young lady around..  you ask me :
- why... i answer.. - why not.

και το άλλο

επειδή...  Πράγματα και άνθρωποι έτρεχαν έτρεχαν ώσπου βάλθηκα και εγώ να τρέχω  σαν τρελή. Αλλά φαινεται το παράκανα. Δεν ξέρω, κάτι παράξενο έγινε στο τέλος.. Πρώτα έβλεπα τον νεκρό και ύστερα γινόταν ο φόνος. Πρώτα έρχονταν το αίμα και ύστερα ο χτύπος και η κραυγή . Και τώρα, όταν ακούω να βρεχει.. δε ξέρω τι με περιμένει...

Θ.Ε

Εγώ είμαι αυτό?

όλα στη ζωή είναι θέμα προτεραιοτήτων ποιος βάζει ποιον πάνω κάτω και επιταυτά. Η ιεραρχία παραμένει κλασσικά παραδοσιακή όπου ηγήται το ζωντανό σου και μετά έρχονται τα γατιά της γειτονιάς και η οικογένεια. η δουλειά είναι στο επιταυτά και ο εαυτός σου στο εξώφυλλο στη δικιά του σελίδα. το παιδί σου σίγουρα θα αλλάξει την σειρά αυτή από τη σύλληψή του και οι δικοί σου άνθρωποι θα ανεβαίνουν στην ιεραρχία μεχρι κάποια στιγμή να εκτοπίσουν και εσένα τον ίδιο απτο εξώφυλλο. Μεγάλη στιγμή μονοπωλείου όπου οι εκπτώσεις δεν υπερέβησαν ποτέ το 0.5 % τώρα ξεπουλάμε.. 

ότι μας φέρνει τυχερό η ζωή, να μην το γυρνάμε πίσω.. αλλαγές δεν επιτρέπονται μετά το πέρας των 10 ημερών γράφουν τα καρτελάκια και οι αντιπροτάσεις είναι για τους αντιδραστήρες της εποχής που τολμούν να ζητούν.. όταν δεν έχουν κάτι να δώσουν για αντάλλαγμα. Έτυχε κάποιοι άνθρωποι να σε αγα πήσουν κάνε τους συντρόφους, είναι κάποιοι άνθρωποι που σε κατάλαβαν ..κάνε τους φίλους, έιναι κάποιοι άνθρωποι που σε πρόδωσαν κάνε τους εχθρούς είναι κάποιοι άνθρωποι που σε άφησαν κάνε τους ξένους.. είναι και κάποιοι που σε ακούν.. ζήσε με αυτούς..  (τεχνική labeling)

axa xa ! ,./,%#%$#%#%

..   κατάπια την γλώσσα σου.. και τώρα πως θα μου πεις όλα αυτά που μέσα σου κρατάς.. γράψτα ρε χρύσιπε.. και αν δεν ήσουν εσύ.. πάλι εσένα θα 'βρισκα.. πετάς 2 ποιητικές μπούρδες και συνδέεις το παρόν με το παρελθόν, η τσίτα της ζωής σου ουρλιάζει.. γιατί την πονάς κάθε φορά που την πατάς κατά λάθος..

αουτς - δε ξέρω πόσο ακόμα θα ζήσω. εδώ δε ξέρω.. αλήθεια..

invest in greece ..

Η συνεργασία μετατρέπεται σε απασχοληση και ανεβαίνουμε ψηλότερα.
Το invest in greece εμπεριέχει όλo το know how των αμερικανικών εταιριών στο investment και είναι μια κρατική επιχείρηση. Δηλαδή απτην Αμερική μπήκαμε στο Δημόσιο. Η κατάσταση της Ελλάδος τη δεδομένη στιγμή την έχει μετατρέψει σε ένα μεγάλο παζάρι που τα πάντα πουλούντε και πολλές έιναι οι εταιρείες επενδύσεων που πλησιάζουν πλέον την Ελλάδα, αγοράζοντας μονάδες επαγγελματικές ή ξενοδοχειακές στις οποίες οι ίδιοι αργότερα θα κάνουν διακοπές και επιχειρήσεις. Δηλαδή εκμεταλέυοντε τον πλούτο της 'θέσης' για να βγάλουν λεφτά. Και οι ¨Ελληνες μένουν άφραγγοι?
invest in greece investing first in ME.

famagusta success

 Η επιτυχία στην Κύπρο ήταν δεδομένη. Οι δύο ταινίες αν όχι ιδιαίτερα φρέσκιες ιδέες πήραν καλές κριτικές και προτάθηκαν για φεστιβάλ στην Γερμανία για τη σειρά του ντοκυμαντερ. Γερμανικά ξέρουμε θα κάνουμε νέους υπότιτλους meine liebe, keine problema. Μετά την υποστήρξη της monica belucci,  δωροθέα μερκούρη και αλέξανδρου χάχαλη τα λόγια είναι περιττά... τα γραπρά..

στατιστικά στοιχεία

αλλάζοντας τίτλο

και να.. τα λέμε...

Η κατηγορία των ανθρώπων που δε ΄μένουν΄ πουθενά,  με γεμίζει φόβο.. για μια μοναξιά που δε εκτοπίζεται από οποιαδήποτε παρέα..

τρελοκόριτσο...  την βλέπεις τυχαία σε ένα  αυτοκίνητο με μια όμορφη κοπέλα  (που δυστυχώς δίπλα της  χάνεται.. ) και φέγγει το πρόσωπο σου για όσο διαρκεί αυτή η στιγμή. Στα απογευματινά καφέ σου, εξιστορείς τις αποτυχίες σου γραμμένες σε ποιήματα.. και κάποιος επιμένει να στο λέει - μην στεναχωριέσαι, οι δικές σου ανηφοριές είναι πανύψηλα βουνά για τους άλλους.. οι άνθρωποι όταν αγαπούν δεν κρύβονται πίσω από αυτά τα βουνά..

δεν είναι βουνά.. σκατά είναι λες και το χειρότερο πράγμα είναι που κάποιοι χέζουν από το μυαλό και η ακράτεια του μυαλού είναι πολύ  πιο επικύνδινη από 2 - 3 κουραδίτσες.. και πάντα σημασία έχει το τί έφαγες... η πρώτη ύλη.. για το τι παιδιά θα βγάλεις.. κρίνεις τους ανθρώπους από αυτά που σου έκαναν τις στιγμες που δεν έβλεπες.. δες και το χρώμα τις πάστας τους.. αυτή να δεις αν σου κάνει αν δε σου χαλάει το δέρμα.. αν σε αναζωγονεί αν σου δίνει ενέργεια και δε σε σκοτώνει μέρα με τη μέρα η κάθε σιωπή.. γιατί όλα τα άλλα πρόσωπα και πράγματα γύρω, αλλάζουν αλλά τα δυο το ίδιο μένουν..

περίμενα κάποια χρόνια αυτή τη στιγμή της επιστροφής με μια περίεργη φοβιστική τρεμάμενη λαχτάρα...  και έτσι ήρθα. Τη στιγμή ακρβώς που έγραφε το ημερολόγιο....  αυτό που πήρα μαζί μου όταν έφυγα . Τωρα που επεστρεψα... επιτέλους γεμίζω τον εαυτό μου αέρα αυτοπεποίθησης, αναπνέω αργά το οξυγόνο που μου έλειψε, χαζεύω στο κέντρο το μεσημέρι.. περνώντας από το γραφείο στη μητρόπολη, πίνω καφέ στα starbucks  του πύργου κάθε απόγευμα διαβάζοντας φιλοσοφίες από τον ελευθερουδάκη πηγαίνω στο γήπεδο κάθε μέρα, παίζω βόλλευ όπως τότε... σαν να μην πέρασε μια μέρα, και γεμίζω με χρώματα, λάδι και σμάλτο. Έτσι.. και αν το νεαρό της ηλικίας μας δεν μας κρατάει ήσυχους..  δε χρειάζεται να μαλώνουμε πια.. κάνουμε .. αυτό
μου έλειψε η ελευθερία η ανεξαρτισία και ο έρωτας

πραγματικότητα

 από τις χορευτικές βραδυές μας στο λευκό πύργο, καθημερινές σεπτεμβρίου 2010 ..:)

απλά πράγματα

Στα μαθηματικά, δευτεροβάθμια εξίσωση ονομάζεται κάθε πολυωνυμική εξίσωση δευτέρου βαθμού. Η γενική μορφή μιας δευτεροβάθμιας εξίσωσης είναι:

όπου τα γράμματα α, β και γ παριστάνουν σταθερούς αριθμούς, με

Οι σταθερές α, β και γ ονομάζονται συντελεστές, με το α να είναι ο συντελεστής του x², το β να είναι ο συντελεστής του x και γ ο σταθερός όρος. Οι συντελεστές μπορεί να είναι πραγματικοί ή μιγαδικοί αριθμοί.

τα καλά κορίτσια

έτσι λέγοντε τα κορίτσια.. σήμερα, που κάνουν παιδιά πηγαίνουν κολυμβητήρια προλαβαίνουν τα πάντα, τη δουλειά, τα παιδιά, να κερατώνουν τον άντρα τους με σταθερή συχνότητα. σηκώνονται πρωί και ξενυχτούν τα βράδυα, παίζουν με το φασεμπουκ και βάζουν κάτι ανάμεσα στα πόδια.. για να ι αρέσει στους παραδοσιακούς μαλάκες της πόλεις. βρώμισε το κέντρο.. ξυνίλα.

PB (like personal best)

http://en.wikipedia.org/wiki/Paraskevas_Boubourakas

Μία έκθεση..

Έλα τώρα,   χέρι μου δεξί

κείνο που σε πονεί δαιμονικά ζωγράφισέ το,
αλλ'από  πάνω βάλ'του..

Το ασήμωμα της Παναγιάς,
πόχουν τη νύχτα οι ερημιές μες τα νερά
του βάλτου.

ΟΕ

Romeo and Juliet (III,V,1-5)

Pomegranate-Rothi 

“Wilt thou be gone? It is not yet near day: 

It was the nightingale, and not the lark,

That pierced the fearful hollow of the ear;

Nightly she sings on yon pomegranate tree:

Believe me, love, it was the nightingale.” 

my cinema appoach

Make It Safe to Fight Right

When people have mutual respect, arguments over ideas are productive and creative. The best bosses orchestrate constructive battles—enabling people to feel safe to speak their minds, even to the leader. Pixar’s Brad Bird, who won Academy Awards for directing The Incredibles andRatatouille, is a vigorous advocate of constructive conflict. After a string of blockbusters, starting with Toy Story, he was hired by Pixar with a mandate from bosses Steve Jobs, Ed Catmull, and John Lasseter to “mess with our heads, shake it up,” as Bird noted in an interview for McKinsey Quarterly. He took their words to heart and assembled a team of “malcontents” to make The Incredibles. The team members clashed with one another—but these were good fights, built on mutual trust. Indeed, Bird tells his teams, “I want you guys to speak up and drop your drawers. We’re going to look at your scenes in front of everybody. Everyone will get humiliated and encouraged together.”

Bird’s Incredibles team members shook things up as instructed. Pixar’s technical experts initially told them it would take 10 years and cost $500 million to render the realistic hair, water, and fire they wanted. But Bird and his malcontents pushed the technical team and themselves to invent new methods, which enabled them to complete the film for about $100 million. It had great commercial success, got rave reviews, and was a source of immense pride for Bird’s team and everyone else at Pixar.

signing dont worry be happy

να σας τραγουδήσω:

κανείς δεν είναι κανενός... και εγώ δεν είμαι η ελένη.. δυστυχώς...

σε ένα dekor κλεισμένη..

αλίμονο αν ο έρωτας δε ζει.. αν δε ξαναγιεννιέται αν δεν υπόσχεται αν δεν πεθαίνει..αλίμονο..

ποιος να ξέρει τι μας επιφυλάσει η ζωή και σε ποιες τρικυμίες θα βρεθούμε μαζί..
το μόνο που πρέπει να ξέρουμε είναι να ξέρουμε να μιλάμε.. και να το κάνουμε.. όχι να γράφουμε όχι..

Εργοφυσιοπληξία

είπαμε να ξεκουραστούμε, να κάνουμε αυτό που δε κάναμε 4 χρόνια τώρα, που μείναμε να μαζέψουμε τοπικές μαλακίες, υπερατλαντικές σοφίες, ε-μπειρίες και γνώσεις πολλές, πολυπλευριστήκαμε αναζητηθήκαμε γυρίσαμε και να είπαμε  να γυρίσουμε λίγο πίσω.. και το κάναμε δειλά δειλά εν μέρη...

δεν φάνηκε να δείχνει ενθουσιασμό η γεννέτηρά μας με αυτή μας την απόφαση, φαινόταν σκυθροπή... όταν κοιμόταν μπορούσες να ακούσεις την βαριά αναπνοή της ηλικίας της, και μας υποσχόταν ότι μπορούμε και εμείς να μην κριθούμε.. και σαν αυτή που αγνοεί το παρελθόν και αδιαφορεί για το μέλλον.. να πορευόμαστε.

τρέξαμε πέσαμε.. πονάμε.. γίναμε καλά και αντί να ηρεμήσουμε τώρα, τρέχουμε πάλι..  τελικά το bike με σφίγγει πολύ και το mountain  με κουράζει απεριοοοριστα.. και άντε μετά να βγάλεις και τα εμπόδια.. σε χρόνο 18! Είναι αρκετά που ζήσαμε τα αυτά 25 χρόνια μας για να θυμούμαστε πια.. δεν είμαστε μωρά, είμαστε ώριμοι άνθρωποι.. είμαστε? Είναι κακό να προγραμματίζεις την ζωή όπως εσύ θέλεις χωρίς να την ρωτάς.. γιατί ποτέ δε σου κάνει το χατίρι να σ'ακούσει.. και ακόμα και αν στο κάνει αν τύχει και είσαι λίγο ακίνητος εσώκλειστος βαρετός με μια δόση χαζοπονηριάς.. απαυτούς που σκέφτοντε το τομάρι τους και κυκλοφορούν με το τομάρι τους, κυνδινεύεις να ζήτησες λάθος πράγμα και αν δεν είσαι θαρραλέος να επαναλάβεις τη σκέψη σου και να επαναπροσδιορίσεις το θέλω σου, θα ζησεις μια ζωή Άθελά σου.. γιατί το ένστικτο σου αλλο σου είπε αλλά πάντα μα πάντα ΕΣΥ ξέρεις καλύτερα..

είναι βαρύ το τίμημα της επιλογής που φορτώνεσαι εσύ, των λαθών που σου φόρτωσαν οι άλλοι, των γενεολογικών συμπλοκών και των ενοχών που σου φόρτωσαν οι γονείς σου,  την ελευθερία που δεν διαπραγματεύεσαι, και την δημιουργία που θέλεις να πνίξεις. Μια λέξη μένει να κρατάς.. ΠΙΣΤΗ

βαθιές ανάσες τοκετού λέει ο γιατρός.. εντάξη κάτι μαθαίνουμε και απ'αυτόν

να ανασαίνουμε..

ότι μαθαίνεις καλό είναι, καταλαβαίνεις πάντα πόσα 'τίποτα' δεν ξέρεις..

και έρχεσαι και βαριέσαι 3 πράγματα - τα ταξίδια, το γράψιμο και την αναμονή και κάνεις μια κίνηση  να τα αλλάξεις όλα... Φεύγεις πάλι..και αλλάζεις μέρος, νούμερο και όψη.

we go for

young designers competition 01 Oct 2010 

upcoming Festival

famagusta Fil Festival

Cyprus 16 - 19 / 09 / 2010

θαουρα

'Η Θαούρα * ή η εξέγερση της καμήλας'

'...i belong to the beloved, have seen the two
worlds one and that one call to and know...'

fisrt, last, outer, inner, only that
breath breathing human being.

There is a way between voice and presence
where information flows.

In disciplined silence it opens.
With wandering talk it closes.''

*Θαούρα = ο τρόπος που εξηγήται απο τους δυτικούς η επανάσταση, ως τίποτα ευγενέστερο απο μια καμήλα που ετοιμάζεται να σηκωθεί απο΄το έδαφος. Δηλαδή η επανάσταση θεωρείται μια έξαψη, υποκίνηση ανατρεπτικών ενεργειών , σύσταση μιας μικρής κυριαρχίας και τίποτα περισσότερο.

marathon scene / our work

Σεπτέμβρης

Ένα νέο ξεκίνημα
καλή επιτυχία και δύναμη

προδοσία

...όσο και να μας στεναχωρεί , το σωμά μας, μας προδίδει σε χρόνους ανύποπτους όταν το πιέζουμε σε διαστήματα απειροελάχιστα. Κάνει πάντα αυτό που ξέρει πολύ καλά αλλά ο χρόνος και η οπτική δε του διδάσκουν αυτά που δε συνήθισε. Για εμάς τους αθλητές αυτό ίσως είναι το μεγαλύτερο χτύπημα του χρόνου που δε γιάνεται με κλάμματα ούτε με μελέτη ούτε με μια τρυφερή αγκαλιά..  όπως πολλά άλλα..

άκου το σώμα σου.. σου μιλάει κάθε μέρα..

Yπό πίεση

μάθαμε να ζούμε με αυτή την κακοποιημένη εκδοχή της σμίκρυνσης του χρόνου και κλείσαμε τους υποδοχείς μας και δεν ακούμε το σώμα μας. μαθαίνω να μιλώ με τπ σώμα μου για εμάς τους αθλτές είναι η 

ανακοίνωση

Το Κέντρο Λειτουργίας Δικτύου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης προωθεί μήνυμα της Πρυτανείας του ΑΠΘ στα μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας:

Ενόψει των εγκαινίων της 75ης  ΔΕΘ παρακαλούνται τα μέλη της Πανεπιστημιακής Κοινότητας να μην σταθμεύσουν τα αυτοκίνητά τους εντός του πανεπιστημιακού χώρου από την Παρασκευή 10 Σεπτεμβρίου 2010 και ώρα 18.00 μ.μ. ως τη Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2010 και ώρα 06.00 π.μ.

Ευχαριστούμε για την κατανόηση και λυπούμαστε για την ταλαιπωρία. 

χρόνος τέλος

Δεν μπορεί να αγνούσε το χρόνο στην ανήλεη δύναμή του.

Όχι δεν τον αγνούσε, μνήμα θολή, ακίνητη, σε ρευστή επιφάνεια, αόριστη ο χρόνος, μέσα στο δικό της το χώρο. Πίσω πολύ, μακριά της και μέσα της, πέρα από κέινη, σ'ένα μέλλον ανέκφραστο σαν ελπίδα, ο χρόνος νερό στεκάμενο, θολό και αμέτοχο. Κι έμενε κείνη αμφίροπη , απροσδιόριστη μέσα σε πρόσκαιρο χώρο, αδιάφορα βέβαιη για τη μάταιη αναζήτηση μιας ‘συνέχειας’ μιας ‘αρχής’  ενός ‘ τέλους’. Χώρος ακίνητος και κλειστός τούτο εδώ το σημείο του χρόνου που το κατοίκησε αμέτοχη, αναγνωρίζοντας το σχήμα του απ’τη λέξη ‘ τώρα’ που την βρήκε πάνω σ'όλα τα πράγματα. Στον ίδιο τον εαυτό ακόμα, με γράμματα κτιστά, πέτρα με πέτρα, αίμα με αίμα, πάνω από μνήμες χτεσινές και από γνώση σκλήρή και σίγουρη για το αύριο.

Εκεί ισα ίσα μέσα σε κείνο το ‘τώρα’ , κλειστό γύρω γύρω με επιφάνειες, ο χρόνος και ο χώρος μιας μεγάλης στιγμής ταυτίστηκαν, στάθηκαν μπροστά της σένα μεγάλο ερωτηματικό, πάνω από τη σκέψη και την κίνησή της – ακινητοποίησαν ακόμα και εκείνο το αλάθητο μέτρο μιας εσωτερικής καταγραφής επιδράσεων. Ακίνητη ύλη, μνήμη θοή και ρεύμα ζωής ανύπαρκτο σχήμα του ΄χτες’ και αδιάφορο τέλεια του ‘αύριο’ γίνηκε εκείνη μια Σιωπή μπροστά σ’ένα μεγάλο άηχο ερωτηματικό.

 ΟΤΙ ΑΞΙΖΕΙ ΘΑ ΖΕΙ, ΣΕ ΟΤΙ ΓΕΡΑ ΜΑΣ ΕΝΩΝΕΙ

 ΚΑΙ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ ΘΑ ΔΕΙΣ, ΠΩΣ ΚΑΠΟΙΑ ΜΕΡΑ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ

μαθαίνοντας να Ακούμε...

κανένα γράμμα δε θα αντικαταστήσει ποτέ το ένα βλέμμα, κανένα μύνημα μια κίνηση, καμία λέξη το άγγιγμα και κανένα εμαιλ την αγκαλιά.. Το άκουσμα της φωνής .. φυλάσσει μια απίστευτη δυναμική αναδύωνατας μυρωδιές και θύμιση που κάνει την καρδιά σου να χτυπά διαφορετικά.. και να αντιδράς όπως όταν ...δεν γράφεις... Μέσα στα χρόνια της μοναξιάς... έχουμε γράψει τόσα πολλά.. για αυτά που κακώς δε τολμούμε να πούμε.. ή για όλα αυτά που δε θέλησαν ποτέ να εισακουστουν από τους παραλήπτες τους... αυτά που σε ώρες απίστευτης τρέλας και δειλίας ξεστομίζουμε Ανάποδα..  βγάζοντας κραυγές και λέξεις που εξφεδονίζοντε στα κόκκαλα σαν μαχαίρια... αυτά που δεν δώσαμε για να μην εκτεθούμε.. ότι τα έχουμε.. και τα κουβαλάμε.. και επιμένουμε να τα κρατάμε μόνο για εμάς... αδιαφορώντας για την ενέργεια που ρέει στο σύμπαν... και θα πρέπει να ακολουθήσυμε.. μια ενέργεια που θα μας ελευθερώσει..

καλούδια

καλημέρα
δευτέρα αύριο.. και δε σηκώθηκα στις 7 να προλάβω το άγχος μου, είναι η πρώτη μου δευτέρα. τελείωσα όλα από μαθήματα την παρασκευή, το σάββατο έκανα ένα πάρτυ και  ανέβηκα στο βουνό, άυριο πάω αθήνα, μετά αφρική. Και τώρα που δεν φέυγω με την ψηχή στο στόμα είμαστε ένα χάσμα μακριά...

μάλλον άλλαξες πολύ .. δύσκολα σε θυμάμαι όπως ήσουν..
Δούλεψα πολύ για να ετοιμαστώ για αυτές τις στιγμές μου εδώ στην πόλη, και εσύ αυτό δεν έκανες όταν ήσουν 25 ?(ίσως όχι)
Πολλά πράγματα τελειώνουν σε λίγο και άλλα αρχίζουν.. εσύ πήρες τη  θέση σου. Εγώ πήρα ένα τραπέζι πιγκ πονγ στην αθήνα και εξασκούμε.. πετάω το μπαλάκι και κανείς δε το πιάνει..

Σε πήρα τηλέφωνο γιατί ένιωσα αισιόδοξη ( λέω όλα μια χαρά γιατί όχι και αυτό) ότι ίσως περίμενες και εσύ εμένα να τελειώσω με όλα αυτά τα δικά μου προβλήματα, μάλλον δε περίμενες, όμως πιστεύω στην αγάπη δεν είναι ποτέ αργά. Βέβαια δε μπορείς να κερδίζεις παντού.. και αν είναι να χάσω ας χάσω ε΄δω, ποτέ δεν ήμουν καλή σε αυτά.
Μου είπαν μια ιστορία για 2 γεροντάκια που γνωρίστηκαν όταν ήταν 25 και ο άντρας ποτέ δε διεκδίκησε τη γυναίκα και την έχασε από έναν άλλον. Μετά από 40 χρόνια της εξομολογήθηκε τον έρωτά του και ζουν μαζι χάνοντας κάποια ενδιάμεσα χρόνια ίσως πολλά ίσως λίγα μπροστά σαυτά που ζουν τώρα. Ρομαντικές κομεντι δεν υπάρχουν στη ζωή μας μπορείς να μου πεις...

θυμάμαι που είπες ότι δεν ήρθα ποτέ.. και εγώ φταίω για αυτό . .όπως πάντα εγώ.. έτσι και τώρα φταίω, και γιαυτό ήρθα όταν εγώ ήμουν έτοιμη. Τώρα αν εσύ δε μπορείς να με δεις από εγωισμό από αδειανοσύνη από ερημά ή αδιαφορία, δεν είναι δικό μου φταίξιμο πια, είναι δικό σου συναίσθημα και σεβαστό και ακυρώνει δηλαδή όλα τα προηγούμενα. Αν δεν απάντησες γιατί  θες να το καταλάβω μόνη μου,  το κατάλαβα.

Εγώ σε κάλεσα γιατι  εσυ μου είπες ψεματα..ότι είσαι μόνος..  πέρασε μια εβδομάδα από τότε, σε πήρα πίσω γιατί με πήρες στις 5 το πρωί, .. και έχασα αυτό το τηλεφώνημα... πάει μια εβδομάδα από τότε... πήρα γιατί πάνε δυο μήνες που με είπες 'δελφινάκι μου' που με κάλεσες νά έρθω πίσω όμως δε βρήκα πλοίο να γυρίσω απτην έβοια.

θα εκτιμούσα μια απάντηση, δεν είμαι κουφή σε όλες τις ερωτησεις ' αν ενοχλώ'  δεν απάντησες ποτέ ναι. Ειδες αυτός ο εγωισμός τι κάνει.. τα πέρνει σβάρνα όλα και όποιον πάρει ο ΄χαρος. τώρα αν εσύ θες να αφήσεις το μήνυμα να το δει η νέα σου γυναίκα για να ζηλέψει όπως έκανες με εμένα.. άστο...

αυτές τις αλλαγές τις κάνεις συχνά στο ίδιο σου το σπίτι, φοβάμαι τους ανθρώπους που δε ' μένουν ' πουθενά γιατί καμία παρέα δε μπορεί να διώξει αυτή τους την μοναξιά.

να είσαι καλά , όσο μπορείς, να μπορείς πολύ

σελίδα 1

Μύρισε μηχανή  εκτυπωτηρίου..κολλημένα τα φύλλα..ανάμεσα.. λευκή σελίδα αριστερά και στη δεξιά.. στον χώρο για τις αφιερώσεις....  να κάπως έτσι ξεκινούσε... σελ1

Στην ανασφάλεια που μας κάνει καλύτερους...

....

ΧΘ

Ιούλιος 2019

πέρασαν τα χρόνια ...δίχως την μυρωδιά και την όψη της, δίχως το ξύπνημα της.. τις φωνές της και το γέλιο της.. τον αδέξιο χορό της, δίχως την αγκαλιά της... δίχως την αγκαλιά της πέρασαν τα χρόνια.. χρόνια μιας ζωής .. μιας ζωής γεμάτη με την απουσία της.. 45 χρόνια μετά θα ήθελα να της πω.. σ'αγαπω..μόνο σε μια άλλη ζωή θα μπορέσω...


κωστης

τόπ(ο)ι

Ευλογημένοι είναι οι τόποι... τόποι κάλλους, διάφανης χαράς, τόποι όπου οι άνθρωποι μολονότι μοναχικά, συναντούν προς στιγμήν τη λήθη του μοιραίου για αυτούς αποχωρισμού, σε μια σιωπή δίχως ανθρώπινα λόγια, κατοικημένη από το καθησυχαστικό και παλλόμενο θροίσμα μιας φύσης που συνεταιρίζεται με τη δική τους, όπου τα παντα είναι γλώσσα πνευματικής παρουσίας, όπου χωρίς κάποιον κώδικα και χωρίς γραμματική, όλη η φύση μοιάζει να δίνει στον άνθρωπο πίστη στον εαυτό του, να του μιλά για ..αγάπη..μόνο. Ευλογημένο οι τόποι.. εδώ.

ματ(α)ια

Μάταια θα πασχίζεις..μοναξιά, να κρατήσεις για εσένα το πράγμα που σου αφέθηκε, το λέιψανο που, πριν από λίγο, σώμα ακόμα ζωντανό, μας προστάτευε από εσένα, που ήταν εγώ.. και δεν ξεχώριζε απο το πρώτο ενικό πρόσωπο, το οποίο, τότε, δεν τολμούσα ακόμη να διεκδικήσω την πνοή αποκλειστικά και μόνο του πνεύματος στη γαλήνη του κοιμητηρίου θα σου αφαιρεθεί και αυτό.

O κύκλος του Krebs

Είναι καλά ολ'αυτά που επιστρέφουν κι όχι αυτά που περνούν, χάνονται και όποιος πρόλαβε τα είδε. Ο πιο ευνοημένος τρόπος για να επιστρέψεις εκεί όπου ήσουν, χωρίς να ξανακάνεις τον ίδιο δρόμο, είναι να περπατήσεις σε κύκλο.

Το εκκρεμές του Φουκώ

Umberto Eco

Φρανσουα

Η τρισδιάστατη επιθυμία Του...που είναι πάντα παρόν την στιγμή της σύλληψης...αυτή  που πλάι στην επιθυμία των δύο πρωταγωνιστών της σεξουαλικής πράξης.. υπάρχει... ασυνείδητα.... αυτή η  η επιθυμία επιβίωσης ενός εμβρύου από το οποίο θα συγκροτηθεί αργότερα μια ανθρώπινη ζωή.

Its all about..

or not making....any

what a feeling

Και αν..

Και αν κατά τύχη η αγάπη, με την προσδοκία της συνάντησης ενός άλλου μέσα στο πλήθος, αναδυθεί ξανά και περιβάλει το σώμα με αναζωπυρωμένη λαμπρότητα, πλημμυρίσει την καρδιά με κύματα χαράς, η πλρηρότητα που αισθάνεται ο επιθυμών δεν διαρκεί... Τον παραμονεύει η μοναξιά, ύστατος αποχωρισμός όταν φτάνει ο θάνατος του σώματος και χωρίζει αυτούς που αγαπιούνται προτού σημαίνει το τέλος του χρόνου που τους έχει ενώσει.

χάρη

ΠΑΜΕ.. ΠΑΛΙ Δύσκολος τόπος

Μια κάθαρση για τον νέο έτος...

....Ευτυχώς δεν έχει μνήμη ο γύρω αέρας, επιμένει να μυρίζει ρόδο και να σε τιμωρεί, την ώρα που πανάθλιος πεθαίνεις, έτοιμος στη σειρά πίσω απτους άλλους, μέναν σάκο αεροπορικό στον ώμο, γέρνεις λίγο απ'το ένα μέρος,   το μέρος της φθοράς. Αναλογίζεσαι τα όρια σου, πάντοτε μεσα στο σκοτάδι, που τ'οδηγεί μια συνοδός εδάφους αδιάφορη εντελώς για την προσωπική σου τύχη...

ο αγωνας

δεν έχει σημασία το τέλος.. μα η πορεία σου προς αυτό. Αυτό από μόνο του.. δεν έχει καμία συνέχεια και καμιά προοπτική... για αυτό όμως πρέπει να αγωνιστείς.
Αγωνίσου για να μείνεις αξέχαστος!

The Winter’s Tale (Act IV, Scene III)

FOR THE DEAD

Carnations – Garifala

“Sir, the year growing ancient –
Not yet on summer’s death, nor on the birth
Of trembling winter, the fairest flowers of the season
Are our carnations and streaked gillivors,
Which some call nature’s bastards: of that kind
Our rustic garden’s barren; and I care not
To get slips of them.”

Hamlet (IV,V,75)

Rosemary – Dendrolivano

“ There’s Rosemary, that’s for remembrance-

Pray you, love, remember me”.

back to base (semibase..)

Δεν έμεινε τίποτα να αγαπήσω παρά το σιέλ εκείνο άρωμα δεξιά πριν το trocadero και ένα τσάι που κρατάω ευλαβικά απτην marie frere και θα το μαγειρέψω μια μέρα χωρίς κουλουράκια. Η ουρά στο bombour λιγόστεψε και βρίσκω την χαρά στο ποδήλατό μου, μια ηλιόλουστη μέρα έξω από τα πάτρια, ψάχνωντας την είσοδο! έτσι είναι η επάνοδος της σύνδεσης χωρίς επανασύνδεση.

Μon ami.. C'est U L O   ... :)  Ouiiiii!!!!

a Pari apri..

I bet i could find another exhibition that will turtore me for its entities.

The Merchant of Venice (I,III,100-102)

Apple – Mylo

“An evil soul producing holy witness,

Is like a villain with a smiling cheek-

A goodly apple rotten at the heart …..”

Σύντομα... Ποτε (διπλό Σ)

Τσάντες γεμάτες..εμπειρίες εποχής.. κασετες.. αρχεία.. φωτογραφίες..ντουλάπες..
και μετρώ αντίστροφα τις μέρες ....
Για να με στείλουν πίσω..  με άλλο όνομα.. νέα μορφή.. και ένα σακίδιο με τα απαραίτητα ΕΛΛΗΝΙΚΟ.
Όλα τα άλλα τα χαρίζω στα σκουπίδια..

αναζητώντας τον Χαμένο χρόνο _ Proust

' .Ίσως τίποτα να μη δίνει περισσότερο την εντύπωση της πραγματικότητας σε ότι μας είναι εξωτερικό από την αλλαγή θέσης, σε σχέση με μας, ενός προσώπου ακόμα και ασήμαντου, πριν το γνωρίσουμε και μετά..'

Παραφράζοντας τη Jacqueline Rose, States of Fantasy

..υπάρχει΄κάτι περίεργο στο να ταξιδεύεις σε μια χώρα που δεν ανήκεις, με την έννοια ότι δεν έχεις καμμία σύνδεση που έχεις ο ίδιος βιώσει, ούτε εσύ ούτε η οικογένεια σου, άρα και δεν μπορείς να επιστρέψεις, όμως ήδη αυτή η θέση, στα μάτια αυτής της χώρας είναι άξια κριτικής. Το να μη γυρίσεις ως αυτή που είσαι...το να μη νιώθεις που ανήκεις, θα μπορούσε να είναι από μόνο του μια επιστροφή, μια διάσπαση με τη συμβολική έννοια του έθνους. Ένα έθνος που επιθυμεί τους πολίτες του εκτοπισμένους, που περιμένει τη διασπορά του να επιστρέψει ακόμα και αν αυτό σημαίνει βίαιος εκτοπισμός των κατοίκων αυτής της ιδεατής γης από το ονειρικό δικό τους.

περίοδος χάριτος (για να συγχωρεθούμε)

Μάιος  - Αύγουστος 2010

Σοφά λόγια περασμένων αιώνων.

there is nothing you can ever do..

σελ... 36..
όταν έρχεται η ώρα εκτιμάς την αισιόδοξη εκδοχή περασμένων γραμμάτων σε άτακτη σειρά που έγραφες...
' δεν υπάρχει τίποτα που μπορείς να κάνεις ποτέ πια που θα με κάνει να πάψω να σ'αγαπώ.. η αγάπη μου θα λιώσει μόνο μαζί με τα κόκκαλα μου σ'ένα κλειστό μπαούλο φυλακισμένη και ελέυθερη..'

Σας φέρνω την τριανταφυλλιά , σας φέρνω τ'άστρα του ουρανού και τον Αυγερινό...

Οδύσσεια

βαθιά, σκοτεινή  Άβυσσος....

στον νησί της Καλυψώς. η Οδύσεια είναι κάθε μορφή ταξιδιού που ενώ ξετυλίγεται στον χώρο σκοντάφτει στον χρόνο...αυτό ίσως μας πάει  κάπου.. κάποτε...
μα ποτέ... μα ποτέ πίσω..

πίσω..πίσω...πίσω..

χάθηκα..με

ο Λαβύρινθος είναι ο δίδυμος αδελφός μας - πιθανώς ναι, πιθανώς όχι.
Ωστόσο, ετούτο το ανερμάτιστο τίποτε είναι μια πραγματωμένη δυνατότη ζωής.. εξίσου ελευθερης όσο και φυλακισμένης.
... ακόμη δεν άνθισαν τα συρματοπλέγματα της καρδιά μας.. και πασχίζουμε να τα ποτίζουμε..

85 χρόνια Μίκης 29 JUL

AIDA 28 JUL

Αίγυπτος, Μέμφιδα, Θήβες,  εποχή ισχύος των φαραώ. Η Αΐντα, κόρη του Βασιλιά της Αιθιοπίας, είναι σκλάβα της Αμνέριδας, δηλαδή της κόρης του Βασιλιά της Αιγύπτου. Και οι δύο γυναίκες αγαπούν τον Ρανταμές, αρχιστράτηγο των Αιγυπτίων, ο οποίος επιστρέφει νικητής από τον πόλεμο κατά των Αιθιόπων.Υποκύπτοντας στις πιέσεις του πατέρα της, η Αΐντα εκμαιεύει από τον ερωτευμένο Ρανταμές ένα στρατιωτικό μυστικό. Εξοργισμένη, η Άμνερις τον κατηγορεί για προδοσία. Στη συνέχεια προσπαθεί να τον σώσει, αλλά μάταια:
Ο Ρανταμές καταδικάζεται από το ιερατείο να ταφεί ζωντανός σε μία υπόγεια κρύπτη. Εκεί έχει κρυφτεί η Αΐντα, επιθυμώντας να πεθάνει στο πλευρό του αγαπημένου της.

πρόσκληση

Στενά δρομάκια με άρωμα λιβάνι και μαύρα πρόσωπα να περνούν δίπλα σου.. εσύ περπατάς κατεβάζεις το κεφάλι.. αναπνέεις δύσκολα. σέρνεις τα πόδια σου. ιδρώνεις κάθε 10 λεπτά και σκουπίζεσε απτο πουκάμισό σου.. το αντρικό που καλύπτει καλά την γυναικεία σου μορφή. Ξεχωρίζεις λίγο με τα ξανθιά μαλλιά το χλωμό πρόσωπο και τα μεγάλα πράσινα μάτια.. Ξεχωρίζεις πολύ με διαφανή αυτή παρουσία σου και το γρήγορο βάδισμα σε μια αργή πόλη μακριά απτη δικιά σου.
Δεν μπορείς να βρεις τίποτα που να ξέρεις.. δεν θα συναντήσεις κανέναν σε όποιο στενό και να στρίψεις. Αυτή η σκέψη σε γεμίζει μια νοσταλγία για το ..σπίτι σου που μετακόμισε μερικά χιλιόμετρα νότια..

επι στροφή στα Πάτρια

Ίσως η αγάπη σημαίνει να μάθουμε να αφήνουμε κάποιον να φύγει.
Να ξέρουμε πότε να λέμε αντίο.
Να μην επιτρέπουμε τα αισθήματα μας να εμποδίζουν αυτό, που.. τελικά .. ίσως είναι καλύτερο για αυτούς που αγαπάμε..


Έρχεται κάποια στιγμή στη ζωή που δεν μας μένει άλλο παρά να διαλέξουμε το δρόμο μας.
Κάποια στιγμή που πρέπει να ζωντανέψουν τα όνειρά μας και να υπερασπιστούμε αυτό που πιστεύουμε.

Ζησ ε

Πανάκριβη η γεύση της ευτυχίας

γεμίσαμε τις ψυχές μας με σκατά όπου κανείς δε μπορεί με κανέναν, παρά μόνο οι ευχούχοι οι λαβοτομημένοι και οι επίπεδοι.

too many...

Πολλές λέξεις στον αέρα.. που δεν κάθησαν πουθενά..
και ένα  απλό  τραγουδάκι να λέει...

if you're cold, ill keep you warm..
cause i can be your safety

....don't leave home..

Montenegro calling

After Viktor invested in Montenegro and Aman Resorts being the main operator for the resort, greeks including me could be happy to have Sveti Stefan on board.
Viva REMOS

κάποια λεπτά πίσω

Μου το ζήτησε 2 φορές και την τρίτη πήγα

Και ΤΟΤΕ βρεθήκαμε. ..


Μίλησε κοιτώντας με συνέχεια στα μάτια. Και όταν τελείωσε.. ένιωσα πως περίμενε να μιλήσω και εγώ με τη σειρά μου. Έμεινα σιωπηλός .. Ένιωθα γύρω μου την προσμονή της . Δεν έτρεμα. Ήμουν κενός. Δεν μπόρεσα να πω τίποτα… ούτε μια λέξη… Μέσα μου δεν υπήρχε τίποτα που να μπορούσε να βγει… Την κοίταξα.. Πέρασε ώρα…. Ήμασταν ο ένας απέναντι στον άλλο. Κατάλαβε… πως δε θα απαντούσα.

Περίμενε λίγα λεπτά… Ήλπιζε… . Έπειτα σηκώθηκε αργά και χωρίσαμε… Δεν είπα λέξη και την άφησα να φύγει…

Εκείνη τη μέρα σκότωσα τον εαυτό μου. Την επόμενη, ειδωθήκαμε και κάναμε σαν να μην τρέχει τίποτα. .. Η ζωή άλλαξε... όμως δε συνεχίστηκε.. Πάγωσε εκεί σε εκείνη την αμίλητη ώρα μου.

Εγώ δε μιλούσα πια… Κάτι μέσα μου είχε γίνει κομμάτια… Τι μπορούσα να της πω.. . Η ζωή είχε περάσει... Είχαμε γεράσει... Είχα λάθος.. Τι μπορούσα να κάνω τώρα... Πρέπει να ξαναγίνουν όλα. . Ήμουν δειλός, και έκανα λάθος.

Πρέπει να ξαναγίνουν όλα αλλά τα χρόνια πέρασαν πια..

Καλές διακοπές

....είναι μαγικό αυτό το ταξίδι,.. και δε ρωτάω πολλά.. δε ρωτάω τίποτα.. ανοίγω τα μάτια δεν κλείνω ούτε λεπτό, ανοίγω κάθε κύτταρο του κορμιού μου να δεχθεί μυρωδιές.. αγγίγματα. τον ήλιο να καίει... παίρνω το  σακίδιο μου , και βγαίνουμε από το λαγούμι...

filming

συνέχεια...χρόνων

Στη δουλειά ετοιμάζονται για την έκθεση στην Ευρώπη. Μεγάλη στιγμή της εταιρίας. Θα έρθει και ο πατέρας του αυτή τη φορά, όλα πρέπει να είναι τέλεια.


Το βράδυ βγήκε.

Τα πάντα γυρνούσαν. Φώτα φώτα σκοτάδι φώτα. Κοιτούσε ψηλά έχοντας κατεβασμένους τoυς ώμους, δεν κουνιόταν, μισάνοιχτο στόμα και κολλημένα τα μάτια στο κενό... διαστέλλονταν οι κόρες. Δε κουνιόταν.. ενώ όλο το κλαμπ παλλόταν στους ρυθμούς του Κevin εκείνος έμενε χαμένος στο πλήθος.. μόνος, ο μόνος. Το πάρτι δεν θα τελείωνε ποτέ γι’αυτόν... αν δεν το μάζευαν κάποιοι φίλοι…


Συνήλθε τον έβαλαν στο αυτοκίνητο του και πήγε σπίτι. Ήταν 6 το πρωί. Το κινητό του ανοιχτό… έψαξε το xxx και απλά το πάτησε.

- Γεια τι γίνετε? Θα περάσεις από εμένα, Arnold 35, 3os, John Beril. Ok. Σε περιμένω.
Ανέβηκε έβγαλε τα παπούτσια του με δυσκολία, στην είσοδο όπως πάντα,

έβγαλε τα ρούχα του και πέρασε λίγο από το μπάνιο. Ήταν ερεθισμένος ήδη όταν χτύπησε η πόρτα.

Μπήκε… δεν την αναγνώριζε αλλά πρέπει να έμοιαζαν. Δεν νομίζω να συστήθηκαν, κάτι είπαν στον προθάλαμο και πέρασαν μέσα. Ένα συνηθισμένο τέτοιο πρωινό κόστιζε 50 – 100 ευρώ ανάλογα. Είχε ετοιμάσει τα λεφτά στο κομοδίνο και είχε βάλει την κάμερα να γράφει στην γωνία πάνω από την στοίβα με τα βιβλία. Rec

Άσπρος τοίχος, παράθυρο στον καθρέφτη, σκιές μόνο σκιές.
-Και οι γονείς σου, ήρθες με τους γονείς σου εδώ?

-Με την μητέρα μου, δεν έχω πατέρα, τον περίμενα κάθε Χριστούγεννα αλλά δεν ήρθε ποτέ, ίσως να έχει πεθάνει, μακάρι να έχει πεθάνει, με έφερε η μητέρα μου, με περιμένει κάτω δεν θέλω να αργήσω, είναι αργά… ήσουν έξω? Δουλεύω από τις 3.

Πλησίαζαν… Τα σώματά τους ήταν αλλόκοτα δεν μπορούσα να ξεχωρίσω τίποτα. Ο φόβος είναι λιγότερο στερεός. Σκιές απομακρυσμένες άμορφες.

-Φοβάμαι, δεν αντέχω πια καθόλου, δεν πιστεύω πως μπορεί κανείς να δώσει όνομα σε αυτό το φόβο. Σιωπή…

-Δώσε μου το στόμα σου ..στα χέρια..προσεκτικά..

-Δε σε βλέπω..μην μ’αγγίζεις…έχω ξεχαρβαλωθεί, έχω γίνει τρομακτική δεν έχω στόμα πια..μόνο πόδια να τρέξω…

-Είμαι και εγώ ίδιος, νομίζω ότι δεν γίνομαι.. τίποτα και αν ξέρεις την αλήθεια πες την μου, είμαι χαμένος, μπορείς να με αγαπήσεις?

-Το κάνουν άλλοι αυτό, εγώ δεν μπορώ πια τίποτα δεν μπορώ, πρέπει να φύγω…

‘Ίδια εικόνα στον καθρέφτη, στον τοίχο σβήνουν οι σκιές και ο χτύπος της πόρτας καταγράφεται. Σιωπή..Το σώμα σβήνει το φακό. Pause
Το είδα χθες και ήταν μόλις 8 λεπτά.

Περί .. λήψη

Είναι αυτό που θαυμάζω..ακούγωντας αυτό.. και γράφωντας... τ ι π ο τ α  και  ρωτώντας

τίτλος : εσύ είσαι αυτός

removed

Το μυστικό στα μάτια της ------- El secreto De Sus Ojos

Πιάνω τον εαυτό μου να σε μισεί ώρες ώρες, νύχτες μέρες.. και ελπίζω αυτό να κρατήσει πολύ...

family rules / οικογενειακοι κανόνες

Τυλιγμένες στα μαλλιά του λέξεις απάτης.. λίγο πιο πάνω από το κεφάλι.. σκαλώνουν.
Χτενίζεται κάθε πρωί... και πάντα πέφτουν.. σαν ψείρες.. μία μία..και όλες μαζί..άναρχα. Μοιραστήκαμε τα μαξιλάρια και τα μονά σεντόνια.. το καναπεδάκι και χωρέσαμε εκεί ένα - δύο βράδια. Αυτά δεν αλλάζουν εκεί θα φιλοξενούν άλλα σώματα. Τα παπούτσια άλλα πόδια και τα ρούχα άλλα κορμιά. Ο καθένας πληρώνει τα δικά του και τα ρέστα χάρισμα σας. Έτσι είμαστε εμείς, τα δικά μας δικά ΜΑΣ και τα δικά σας αόρατα.

Συ Ζω

Είναι η όμορφη  πόλη Σου, αν την κοιτάξεις στα μάτια.. ο εαυτός σου καθρευτίζεται πάντα εκεί. Δες... μικρό ξανθό παιδί με λακάκια στα μάγουλα.. κορίτσι.. ζει εδώ ανάμεσά σου. Στο γήπεδο τρέχει κάθε μέρα.. αίθουσα 06 την περιμένουν κάθε μέρα στις 16.00'. Όμορφα πέρασαν τα χρόνια με αγάπη από τους δασκάλους μπόλικη. Επιτυχίες και κλάμματα, ραβασάκια καλής τύχης και προσπάθεια. Δεν μάθαμε ποτέ να έχουμε κάτι χωρίς να παλέψουμε για αυτό.. σκληρά πολύ.. και τώρα λες.. Ευχαριστώ.. δάσκαλε..και βλέπεις τις φωτογραφίες σου να περνούν στην μεγάλη οθόνη.. και χαμογελάς και κλαις μαζί... απο ευγνωμοσύνη..

Mια ευχή στην πρώτη σελίδα... σαν αφιέρωση:

Για αυτά που ονειρεύτηκες να πραγματοποιηθούν
για αυτά που αγάπησες να ανθίσουν

με αγάπη εκ των έσω..

.. Μάιος 2010

Δε θα ζούμε για πολύ. Περνάει η μισή ζωή και αν περάσει κανείς δε θα γίνει ποτέ άνθρωπος της ζωής μας γιατί ήδη σαυτά τα χρόνια που πέρασαν και είναι η μισή μας ζωή.. ο μόνος άνθρωπος της ζωής μας.. ήταν ο εαυτός μας..
Δε θα ζούμε για πολύ, ούτε θα είμαστε πάντα γείτονες.. γιαυτό είπα να σου μιλούσα. Τελείωσε η βραδιά και γυρνώντας σπίτι.. ώρα 02.15 Κηφισίας 196, το στομάχι μου μίκραινε, δάκρυζαν τα μάτια μου ακούγωντας κάτι τέτοιο και είπα να σε καλέσω.. να απαντήσεις να μου πεις.. κοιμάμαι.. άντε Έλα..  και να οδηγήσω 5 ώρες και ένα τέταρτο για να ξαπλώσω δίπλα σου, να σου διαβάσω ένα παιδικό παραμύθι  για μία ώρα πριν ξυπνήσεις πάλι.. και αρχίσεις πάλι τις φωνές.

όμως
Σφραγγίζουν την είσοδο πληγώνοντας χαριτωμένες λεπτομέρειες αξιαγάπητων ανθρώπων πατώντας πάνω στα σιδερωμένα φορέματά τους, για να ταίσουν τον σκυλιασμένο εγωισμό τους που τους σπρώχνει μπροστά με ένα μαχαίρι στη πλάτη κρυμμένο..
και δεν αλλάζει αυτό ποτέ όψη όσες μάσκες έρωτα και να φορέσει...

ΛΕΣ

Μου έλεγε:

Μα τι να κάνω; Και με τι ακριβώς να συμβιβαστώ;

Ή είσαι ηλίθιος, οπότε βλακωδώς ικανοποιημένος, ίσως μάλιστα κι ευτυχισμένος και το remote control της ζωής σου έχει μονάχα δύο κουμπιά. Βλέπε On και Off.

Ή είσαι νοήμων, με κεραίες κι ανησυχίες και η ζωούλα σου αγγίζει lunatic καταστάσεις, που μόνο καλλιτέχνες και πλάσματα βγαλμένα από όνειρα, μπορούν να κατανοήσουν εύκολα. Με ό,τι συνεπάγεται η ύπαρξη ενός ανθρώπου που καταναλώνει περισσότερο οξυγόνο και λιγότερη ανοχή.

Οπότε;

Απλό

Κατάτμηση αγαπημένων λεπτομερειών, αγαπημένου προσώπου.

Έτσι όπως, σε στιγμές μεγάλης ευτυχίας, χαμογελάμε χωρίς λόγο, καλημερίζοντας εγκάρδια αγνώστους και περπατάμε..πετώντας μερικούς πόντους πάνω από το έδαφος καθώς πάμε προς εκείνoν. Θέλουμε να τoν διαλύσουμε για να μπορούμε να τoν ξανασυνθέσουμε και να χαρούμε πάλι τη μορφή τoυ που μας έλειψε, όσο διαρκούσε η ..διάλυση αυτή.

Βάδιζε γρήγορα προς τον τόπο του ραντεβού τους. Ένιωθε σαν να πετούσε σα μόλις ν’άγγιζαν τα πόδια της το έδαφος, μόνο για την απαραίτητη εκείνη ώθηση, που’ταν ικανή να της δώσει μερικά μέτρα πετάγματος.
άκουγε  αυτό

ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΤΙΚΟ !!

Eνίοτε :)

Όταν η Ανάυα, η οποία της περισσότερες φορές, αναπόφευκτα  ενασχολείται με το κατώτερο ανθρώπινο υλικό, πλησιάζει έναν σπουδαίο άνθρωπο, για έναν σπουδαίο λόγο, δεν το κάνει για κάποιον από τους λόγους που τόσο συχνά την κατηγορούν ..αυτοί που δεν έχουν ιδέα. Δεν γνωρίζει καμία χαρά όταν κάνει μικρότερη την απόσταση η οποία χωρίζει την έξαρση από την μετριότητα εκείνων που είναι υποκείμενα στις αναλύσεις της. Πιστεύει όμως ότι αξίζει να μελετήσει οτιδήποτε έχει σχέση με τα ανώτερα πλάσματα, και ότι Κανένας δεν έχει τόσο μεγάλο ανάστημα ώστε να είναι ντροπή να ακούσει.. να συγχωρεθεί  και να υποβληθεί και αυτός σε μια μελέτη με βάση τους νόμους που ισχύουν με την ίδια την δύναμη για τον άρρωστο και για τον υγιή άνθρωπο.

Γκρας

Ο Γκρας πέθανε, όταν ατίμασε τους πλησίον του νεκρούς των στρατοπέδων διά της σιωπής του – πετάω τα βιβλία του απ’ τη βιβλιοθήκη μου. Τίποτε δεν έγραψε έκτοτε ένας νεκρός που δεν πάλεψε να εξιλεώσει στα ίδια του τα μάτια τη σχέση του με το θάνατο γενναίων και αθώων.

Καζαντάκης 02

«Ο Θεός μου δεν είναι πάνσοφος. Το μυαλό του είναι ένα κουβάρι από φως και σκοτάδι και πολεμάει να το ξετυλίξει μέσα στο λαβύρινθο της σάρκας».

virtual reality

Φρικιά ψάχνονται,, νυχτερίδες σου την πέφτουν και αρπαχτηκά.
Για να σωθείς πρέπει απλά να φωνάξεις ' βοήθεια' αλλά εσύ δεν ανοίγεις το στόμα να πάρεις μια ανάσα.

Ένα χέρι σου το κλείνει

Δεν υπαρχει τιτλος ..τέλους

Ίσως ο μηχανισμός της ζωής να μας δίνει πάντονε.. μια επόμενη ευκαιρία για να κάνουμε τα πράγματα όπως πρεπει, Ίσως η λύση τελικά να βρίσκεται στην προσαρμοστηκότητα του είδους μας, που το ένστικτο μας, που κάποτε μας έβγαλε απο την ταπεινή και αυτάρκης φυση του ζώου, το ένστικτο που μας ώθησε να επιζητούμε την συντροφικότητα, το ίδιο ένστικτο που μας έμαθε να ζούμε σε ομάδες και να μοιραζόμαστε, μπορει τώρα... να μας μάθει να μεγαλώνουμε μόνοι... να επιβιωνουμε μόνοι... χωρις ψευδαισθήσεις και χωρΙς ιδανικά, μονάχα με την αίσθηση... πως κάποτε... θα έχουμε την ευκαιρία να πάρουμε στα χέρια μας τον έλεγχο

Greece Payback HERE

http://www.greekpayback.com/

Χαρά και εμείς

Είμαστε όλοι χαρούμενοι.. έτσι. Είμαστε ωραίοι, όμορφοι πως το λένε... υπέροχοι. Nέοι, ψηλοί με τέλειο αθλητικό κορμί, πράσινα μάτια μακριά φυσικά μαλλιά. Το σώμα αυτό είναι δικό μας, δεν θα αλλάξει εύκολα. Έχουμε σπίτι, δουλειά, μια υπέροχη οικογένεια, πολλές δουλειές, προτάσεις, λεφτά να κάνουμε ότι θέλουμε .. ή πάντως αρκούν για να κάνουμε αυτά που θέλουμε.. και έχουμε Internet. έχουμε εσένα.  Είμαστε ευτυχσμένοι.
Προσπαθείτε να μας πείσετε για το αντίθετο...?

Μην επιμένετε.

We are all the same

We start out the same.
Then.. some of us get more interesting...

εμείς 83 και το 2012

Καθώς πλησιάζουμε όλο και περισσότερο στο 2012, η ημερομηνία αυτή μετατρέπετε σε κοινό σημείο αναφοράς μιας σειράς παράδοξων θεωριών και αντιλήψεων.


Πιστεύετε πως αποτελεί άλλο ένα κοινωνιολογικό φαινόμενο, έκφραση της ελπίδας του ανθρώπου για αλλαγή ή σηματοδοτεί την υποσυνείδητη γνώση πως κάτι πραγματικά αλλάζει;

Άραγε, οι θεωρίες για την Νέα Γενιά Διαφορετικών Ανθρώπων (βλ. Indigo, Παιδιά του 83, Otherkins κ.α.) μπορούν να ενταχθούν στο ίδιο πλαίσιο περί εξελικτικής ψευδαίσθησης ή κυριολεκτικά, οι επερχόμενοι άνθρωποι γεννιούνται με κάτι διαφορετικό, κάτι που θα στρέψει μαζί και την πορεία του πολιτισμού μας;

Σείριαλ

Κάποια στιγμή θα βρεθούμε τυχαία κάτω από το ίδιο εκείνο δέντρο.. Δε θα μιλήσουμε κουβέντα.. θα είναι μεσημέρι και θα καθίσουμε διπλα να ακουμπήσουμε τα χέρια μας και θα κοιτάμε μπροστά την θάλασσα τα καράβια που έφυγαν.. Το δεξί σου χέρι να κρατήσει το αριστερό δικό μου αυτοβούλως.

Το ξέρω ότι όλα αυτά δε συμβαίνουν ποτέ στα δικά μας τα σείριαλ, αλλά μόνοσ του Παπακαλιάτη  όπου ποτέ δε μας λένε και τί έγινε ΜΕΤΑ?

ίδιος

Είναι η ίδια γλώσσα σου που μου σπάει τα κόκκαλα κάθε φορά που απο το κινητό  ακούγεται η κάποτε σαγηνευτική φωνή που έχει μετατραπεί σε σειρήνα. Η ίδια γλώσσα που άγνωστο τι γεύτηκε πρόσφατα, ή ίδια γλώσσα που κάποτε έσταζε μέλι.. τώρα μόνο σάλια από ένα βωμό που μόλις άφησα.

Πλάνο

Ήθελα να σου μιλήσω για ένα μεγαλοπρεπή σχέδιο μου.. όταν ήμουν 25. Λίγο πίσω από τώρα.

Δε σε πρόσεχα τότε. Είναι η ηλικία που θές να κατακτήσεις τον κόσμο. Να δοκιμαστείς, να αποφασίσεις, να δοκιμάσεις και εσύ. Να καταφέρεις κάτι μικρό .. με βλέψεις να γίνει κάτι μεγάλο.. Έτρεχα να γίνω κάτι που μπορείς να δεις. Έτσι είναι αυτά τα χρόνια για τα αγνά άτομα. Εϊναι τα χρόνια που προσπαθείς να καταλάβεις ή να απορήσεις. Να δεχτείς και να απορίψεις. Δεν έχεις χρόνο για τα όνειρα των καμμένων 33άρηδων για σπίτι και ασφάλεια. Δε μου έμαθε ποτέ αυτό η μαμά μου. Αυτά είναι πάντα σε πρώτο πλάνο αλλά ποτέ αυτοσκοπός. Τρέχεις να προλάβεις το χρόνο και τις ιδέες σου. Δεν κάθησα ποτέ να περιμένω τίποτα. Δοκιμάστηκα και βαθμολογήθηκα. Εξετάστηκα και εξετάζομαι ακόμα και τώρα καθημερινά. Δεν έχω χρονο.. και αν τον είχα θα τον γέμιζα και αυτόν χρώματα και γράμματα.


Μια αλλαγή σκέφτομαι.. δεν έχω κάνει πολλές , δεν είναι καλή στις αλλαγές.. δεν είμαι καλή στις συναισθηματικές αλλαγές. Οι προτάσεις όμως  πάντα εμπεριέχουν την αλλαγή τουλάχιστον.. αλλαγή τόπου.. και έτσι το σκέφτηκα.

ειρήνη υμήν

Θυμήσου ότι "Τό δίς εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού" γι'αυτό "Μνήμη καλή" και  όμως ουκ λάθος εγένητο... "μή προτρεχέτω..." αλλά με "θετικό πνεύμα..." μερικές φορές "Μη το σκεφτείς πολύ γιατί θα κάνεις λάθος", εξάλλου " Ή φύσις ουδέν ποιεί μάτην" και πάντα "...να ξέρεις ότι μπορείς και στα δύσκολα" μόνο που ..... "Αρκεί   ΕΣΥ να' σαι ευχαριστημένη"..

who r u talking to

i didnt always have such faith in this internal voice of wisdom.

After a moment still breathing heavily, i found myself reading this amused and ever calm reply:

I DO NOT FUCKING BELIEVE IN YOU!

im here i love you. i dont care if you need to stay up crying all night, i will stay with you. If you need any medication treatment in the futture, go ahead and take it - i will love you through  that, as well. If you dont need any, i will love you too. There is nothing you can ever do to lose my loove. I will protect you until you die, and after your death i will still protect you. Im stronger than Depression and I am braver than Loneliness and nothing will ever exhaust me
the mouse

egw

To jereis oti se agapaw, jereis oti miso perissotero ton eayto mou. jereis perissotera apo oti prepei na jereis. jereis pws eimai monos kai den mporw kanenan dipla mou jereis oti eimai diskolos anthrwpos. Jerw oti me agapas, se jerw perissotero apo ton eauto mou, jerw oti eisai dikolos anthrwpos kai den exeis kanena dipla sou. jerw oti den mporoume na eytixisoume mazi jerw oti paroti eimaste distixismenoi ston euato mas kanoume pio distixismeni tin zwi o enas to allou mesa apo tin epafi mas . Den prepei na antidras etsi den eimaste oi idioi antrwpoi pou anatlajame ta jifimas spiti mou kai ejw me tous idious anthrwpous poy antallasoume grapta logia. Egw tha allajw kapoia stigmi. Esi den prokeitai na allajeis na diojeis thn parania sou makria oso pio makria ginetai. Egw den jerw ti thelw wsi jereis? mesa sto psema zoume eimai egw mia krifi zwi gia senaea psema me ekripse teleia -(

Καληνύχτα (σιγα τα αβγα να μην σπασουν)

Δε μπορώ να κοιμηθώ..ξαπλώνω από τα αριστερά και τινάζομαι 300 φορές το λεπτό. Νιώθω ότι καρδιά μου διογκόθηκε και με ενοχλεί εκεί, θέλω να την ξεριζώσω.. Δε νιώθω κανένα πόνο αλλά με ενοχλεί. Νιώθω ότι δεν είναι δικιά μου..σαν κάτι άλλο να έχει τρυπώσει..ζωντανό.. Το έχετε ζήσει αυτό? είναι μαγικό.. το σώμα μας είναι θαύμα. Απαντάει σε όλα τα ερωτήματα μας ένα ένα και σε όλα μαζί.
Εγώ δεν είχα ποτέ αλεργίες και προσαρμόζουν σε όλες τις καταστάσεις. Νομίζω γερνώντας γίνομαι πιο περίεργη. Οι αντοχές μου εξασθενθενούν. Άραγε τα δύσκολα σε κάνουν δυνατότερο..αμφιβάλλω.. αδειανότερο ίσως..και η αδειανήλα κάνει ηχό....και σου γυρνάει πίσω.. την ακούς?

σιγα τα αβγά να μην σπασουν σιγα τα αβγα να μην σπασουν σιγα τα αβγα να μην σπασουν σιγα τα αβγα να μην σπασουν σιγα ταβγα μην σπασουν σιγα ταβγα μην σπασουν σιγα ταβγα μην σπασουν


ΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕεεε τα 'σπασες..!!

!!

The yield on the 10-year bond rose 7 basis points to 6.21 percent as of 4:57 p.m. in London today. The two-year bond yield increased 3 basis points to 6.14 percent after earlier climbing as much as 8 basis points.

Brussels

Μόλις γύρισα από τις Βρυξέλες, από ένα ογκολογικό κέντρο. Ευτυχώς όχι γιατι έχω κάτι. Δημιουργώ ένα ντοκυμαντερ για τον καρκίνο για το Ελληνικό ίΔρυμα Τεχνολογίας της Έρευνας.

απλά προς στιγμήν ...φοβήθηκα.

--
έκλεισα το blog και κάλεσε μόνον έναν αναγνώστη...Αρκεί.
Μετα το καλοκαίρι θα το γκρεμίσω και αυτό.